کل نفس ذائقة الموت

" خلیل عادل اسطوره اخلاق , معلم آدمیت از میان ما رفت "

مرحوم خلیل عادل

خبر کوتاه ومختصر  ( خلیل در میان شعله های آتش سوخت و پرپر شد ) اما درد سنگین و جانکاه .

 باور کردن چنین خبر تکاندهنده ای دشوار است . نه ... نه , هنوز این یقین الهی را باور نداریم. " خلیل " ما نمرده است . او زنده است چرا که " خلیل " نکونام هرگز نمی میرد. دانش آموزانش نیز براین باورند که " مرگ هیچ نیک نامی را باور ندارند و به انتظار تصویر او دفترهای خالی ایام مدرسه را تا چند – تا چند – تا هنوز – ورق خواهند زد. خلیل بزرگ بود و از اهالی امروز , حرف دانش آموزانش را خوب می فهمید . خدمات ارزشمند فرهنگی علمی او در سالهای 60- 58 به عنوان معلم مدرسه راهنمایی را باید ارج نهاد چرا که حضور فرهنگیان , مدیران بومی روستای کهنه ( که همه دانش آموز وی بوده اند ) دلیلی روشن از تاثیرات علمی – اخلاقی خلیل عادل در دوران کوتاه خدمتش می باشد. فوتبال روستای کهنه مدیون " خلیل " عادل " می باشد . بنیان فوتبال رو به رشد در روستای کهنه با تیم ابوذر توسط وی نهاده شد که در فاصله زمانی نه چندان طولانی  , از این تیم ستاره هایی به جامعه فوتبالی و دانشگاهی منطقه اوز معرفی گردید. بعد  از نماز صبح با شور و علاقه دانش آموزانش را آموزش اخلاق و فوتبال می داد و به عنوان عضو تیم فوتبال کهنه در جام جلال قلات سال 60-1359 مقام قهرمانی را کسب نمودند. طول عمر وی کوتاه ولی پهنای آن دریایی است بیکران . به هر بهانه ای از طریق دیدار حضوری , پیام و تلفن ارتباطش را با دانش آموزانش بخصوص عبداله عبدی, عبداله جلیلی و مصطفی رضایی برقرار می کرد. نوروز سال گذشته انگار همین دیروز در مراسم عروسی وحید و سعیدی عبدی به همراه خانواده دیداری به دیدار دانش آموزان و دوستانش تازه کرد.چه کسی باور خواهد کرد که دیگر " خلیل عادل " در میان ما نباشد . دیگر باید باور کرد که " خلیل " ... " دیگه نمیان به بازی " . یکروز می ریزد عاقبت برگ من , یکروز چشم من هم به خواب می رود , زین خواب را چشم هیچکس گریز نیست .

حضور مرحوم خلیل عادل در جمع دانش آموزانش عبداله عبدی - عبداله جلیل و مصطفی رضایی

( خدا خلیل ما را با مردان نیک و خدمتگزار محشور فرماید )

ما دانش آموزانش تلاش نموده ایم در جاده هایی که خلیل در زندگی برایمان ساخت هموار و مستقیم برویم و حضور همسر , فرزندان و سایر بازماندگانش تسلیت عرض می نماییم و برای یکایک آنان صبر و بردباری مسئلت داریم. و آرزومندیم فرزندانشان نیز در سایه الطاف الهی با بهره گیری از منش پدر بزرگوارشان و درایت مادر گرامی اشان راه پدر را ادامه دهند و با حضور مفیدشان در جامعه یاد و خاطره پدر را زنده نگه دارند و تسلی دل محزون ما نیز باشند.

مصطفی رضایی - عبداله عبدی - عبداله جلیلی