نام این مجموعه عکس ها را ویادوتی( بیاد گذشته)  گذاشته ام چون بیشتر این عکس ها از وسایل وجاهایی است که در گذشته با ان سروکار داشته ایم ودر فرهنگ وتاریخ مردم اوز جایگاه ویژه ای داشته ودارد اینها فقط چند عکس از وسایل نیست اینها قسمتی از زندگی مردم ماست جز خاطرات وتاریخ ماست چندین نسل با آنها زیسته ومورد استفاده انها بوده است  هر چند بسیاری از این وسایل ومکان ها اکنون مورد استفاده نیست اما قسمتی از تاریخ وفرهنگ ماست که برای ماندگاری و آشنایی نسل های آینده جادارد در حافظه تاریخی امان ثبت وضبط شود و این اندک کاریست که سایت ستاره های اوز با همت دوستی گرانقدر و علاقمند به زادگاه وشهرمان  اوز در حد توان وامکان انجام داده ایم باشد که مورد پسند علاقمندان واقع گردد.اگر فکر می کنید در موردی توضیح سایت کافی نیست  لطفا برایمان بنویسید وایمیل کنید تا بیشتر تحقیق کنیم .

 هاس haas(اسیاب دستی ) وسیله ای برای خرد کردن جو وگندم بود سنگی مدور و یک تکه با سوراخی که به اندازه یک کف دست در وسط ان بود بروی سنگ یکدست مدور دیگری قرار می گرفت که بوسیله چوبی محور مانند که بر کناره سنگ بالایی بود بوسیله دست بگردش در می اورد دانه ها برای خرد شدن در وسط ان می ریختند . مردم در ان روزگار و در مواقعی که امکان این نبود که گندم را برای ارد کردن به جای دیگری ببرند با همین اسیاب خانگی آرد می کردند.  کپه وارد از محصولات خرد شده این آسیاب بود که بسیاری از غذاها با آن آرد ودانه خرد شده درست می شد کار پر زحمتی بود  و خیلی ها برای اینکه حوصله اشان سر نرود و زحمت کار برایشان کمتر شود با خواندن آواز و شلوا و نغمه های محلی با شوق بیشتری بکار ادامه می دادند و همانطور هم که می بینید اجناسی که خرد یا آرد می شد داخل حلبی های ساخته شده در دار می ریختند یا در ظروف دیگری داخل انبار نگهداری می کردند تا انجا که من یادم می آید بعضی وقت ها اسیاب کردن به اتفاق یک یا چند زن همسایه انجام میشد و اینکار دلگرمی بیشتری برای کار ایجاد می کرد.

  جوغن joghan (هاون سنگی ) یک هاون دسته دار بزرگ بود که با یک سنگ یک تکه بزرگ و محکم ساخته می شد و یک دسته بزرگ چوبی داشت که دو سر آن  گردتر وبزرگتر بود ودر وسط ان باریکتر ساخته شده بود تا کسی که با ان کار می کند توان بدست گرفتن انرا داشته باشد برای کوبیدن وخرد کردن جو گندم ونمک و کشک و دیگر چیزهایی که میشد با ان خرد کرد مورد استفاده بود که بیشتر هم زنان این بار را بدوش می کشیدند یادش به خیر قومی که در اوز این کار با ارزش انجام می دادند خانواده سنگابل بودند که سنگها را از کوه انتخاب می کردند وبا ابزارهای بسیار ابتدایی  انرا اینگونه  مستحکم و زیبا می ساختند . جوغن نامی اشناست و در تاریخ حیات بشری قدمت زیادی دارد واز دوره هخامنشی در ایران تا همین چند سال پیش مورد استفاده مردم بوده است  جوغن مدتهاست که در اوز مورد کاربردی ندارد جز در موارد اندکی و متاسفانه خیلی ها به جای انکه در گوشه خانه بجای گلدان استفاده کنند یا استفاده درست تری از ان داشته باشند  انرا بدور انداخته اند.ستاره های اوز/.