به یاد اولین روزی که چراغ چشمانت روشن نمود جاده خاموش زندگانیم را

اولین روز دبستان باز گرد

کودکیها شاد و خندان بازگرد

باز گرد ای خاطرات کودکی

بر سوار اسبهای چوبکی

خاطرات کودکی زیباترند

یادگاران کهن ماناترند

درسهای سال اول ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود

درس پندآموز روباه و خروس

روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است

سفره پٌر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشکی باهوش بود               

فیل نادانی , برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید

ریزعلی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم

ما پر از تصمیم کبری می شدیم

پاک کن هایی ز پاکی داشتیم

یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان , چفتی به رنگ زرد داشت

دستمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان در آه بود

برگ دفترها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ

خش خش جاروی بابا روی برگ

همکلاسیهای درد و رنج و  کار

بچه ها و جامه های وصله دار

بچه های دکه ی  سیگار و سرد

کودکان کوچه , اما مَردِ  مَرد

کاش هر زنگی و تفریحی نبود

جمع بودن بود و تفریحی نبود

کاش می شد باکوچک می شدیم

لااقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش

یاد آن گچ ها , که بودش روی دوش

ای معلم ,نام و هم یادت بخیر

یاد درس آب بابایت بخیر

ای دبستانی ترین احساس من

بازگرد , این مشقها را خط بزن

                                  ز حسن پور