" نخل ها ایستاده می میرند . "

از زمان های بسیار قدیم تا کنون نام روستای کهنه اوز با خرمای مرغوبش همراه و عجین بوده است . یکی از دلایلی که مردان این روستا دیرتر از روستاهای همجوار ٬ برای امرار معاش به کشورهای عربی رو آوردند ٬ وجود نخلستان هایی در دامنه کوه شرقی ( دومان ) بود که از طریق فروش خارک و خرما خانواده هایی را تآمین می نمود و دارآمدی بیشتر از خلیج داشت .

در زمان های نه چندان دور مردم کهنه به نخلستان ها مهاجرت و قسمت عمده ای از سال در آنجا  مشغول به مراقبت ٬ آبیاری و برداشت محصول خرما  می شدند .

محصولات نخلستان ها به مناطق بنارویه ٬ شرفویه ٬ دهستان های بیدشهر و اوز صادر می کردند .کشاورزان پس از برداشت خرما کاشت جو ٬ گندم ٬ ذرت و صیفی جات نیز شروع می نمودند .

هنوز هم اگر سری به میدان تره بار اوز و میوه فروشی های این شهر بزنید خرمای کهنه بین همه ی محصولات حرف اول را می زند .

نخل ها و نخلستان ها علاوه بر مراقبت های کشاورزی نیاز به امنیت کافی دارند تا دست انسان های بی انصاف به این درختان بی زبان نیفتد و دچار چنین مرگ تلخی نشوند . درست است که نخل ها آنقدر جوانمرد و راست قامتند که ایستاده می میرند ٬ اما چنین اعمالی در برابر آنها  نیز دور از انصاف است .

با تشکر از آقای داریوش فیروزی جهت ارسال تصاویر