در حال حاضر در اکثر کشورها از اینترنت ماهواره ای و بی سیم استفاده می کنند و در کشور ما در اکثر مناطق از ایترنت ADSL  استفاده می کنند و در بعضی مناطق و به خصوص روستاها هنوز از اینترنت   Dial up  استفاده می کنند که دارای کمترین سرعت ممکن می باشد و برای گشودن صفحه ای عادی از سایتی باید مدتها و بعضاَ دقایقی را منتظر باشید.( به قول معروف علف زیر پامون سبز می شه) این درحالی می باشد که همین اینترنت Dial up هم چندین روز در ماه رو در روستای کهنه و شهرک نداریم و به گفته دوستان مدت 5 روز اینترنت در روستای کهنه و مدت 2 روز در شهرک قطع می باشد و این برنامه رو یعنی قعطی اینترنت Dial up رو معمولا در روستای کهنه و شهرک در هر ماه باهاش دست و پنجه نرم می کنیم.آوردن اینترنت ADSL  به روستای کهنه و شهرک هم با هزینه های تقریباَ زیادی همراه می باشد.

چه می شود کرد باز هم باید به کمترین امکانات قانع بود و باز هم باید مثل همیشه امیدوار باشیم که دیگه شاهد همچین مشکلاتی نباشیم و یا حداقل کمتر شاهد باشیم چرا که در این مدت قعطی اینترنت داد همه کاربران اینترنت(البت اگه به کاربران Dial up بشه گفت کاربر) رفته بالا و همه از این وضعیت ناراضی هستند و در آپدیت کردن وبلاگ های مربوطی و رباط مشکل داریم و یکی از زیان های این اتفاق از دست دادن مخاطبان ۲ وبلاگ فعال روستاست.

آنتن دهی تلفن همراه هم در شهرک برای خودش داستانی دارد و چندین روز می باشد که به زحمت فراوان می توان از تلفن همراه استفاده کرد و به قول بعضی ها در این روزها صحبت کردن با تلفن همراه در شهرک بستگی به شانس داره که آنتن بده یا نه .

در این قضیه و کلاَ قضیه های دیگر باید مثل همیشه به آینده امیدوار باشیم و چاره دیگه ای هم نداریم.