امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی مرزی بین روستایی و شهری نیست و دغدغه جوانی که در روستا زندگی می کند با جوانی که در شهر تفاوت زیادی ندارد هر چند امکانات در شهرها به مراتب بهتر و بیشتر از روستاهاست . روستای خودمان ( کهنه ) هم از این قاعده مستثنی نیست . به همین جهت دختران و پسران روز به روز به سوی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی پیش می روند و این بستر را برای فعالیتهای علمی و فرهنگی در روستا مهیاتر از قبل می کند. با توجه به اینکه روستاهای منطقه لارستان با توجه به تعریفی که از روستا می شود ( اینکه روستا جائیست که در آن دامداری و کشاورزی رونق دارد ) شاید خصوصیات روستا را در قالب تعریف دارا نباشد و همین علت باعث شده است که روستاهای این منطقه وجه تمایز چندانی با جامعه شعهری نداشته باشد. با این توصیفات سوال اینست که چقدر به علم و تحصیل افراد جامعه بهاء می دهیم؟ آیا با شرایط تحصیلی و حال و روز دانشجویان روستا آشنایی داریم؟ آیا به این توجه داریم که بیشتر از 50 دختر تحصیل کرده در مقطع کاردانی و کارشناسی در روستا داریم؟ آیا می دانیم از این تعداد بیشترهم پسر تحصیل کرده در مقطع کارشناسی و دکتری  در روستا داریم؟ آیا می دانیم که در مقطع ابتدایی معلمان روستا در مدرسه دخترانه کلا غیر بومی هستند و در همین مقطع مدرسه پسرانه بیش از 90 در صد آموزگاران روستا بومی و از روستا هستند؟ آیا می دانیم چه تعداد از فارغ التحصیلان دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کهنه ای شاغل هستند و چه تعداد بیکار؟ آیا می دانیم که تا 5-6 سال آینده روستای کهنه بیش از 10 پزشک و متخصص در پزشکی و جراحی خواهد داشت؟ آیا می دانیم که تعداد دانشجویان کهنه ای که در دانشگاههای خارج از کشور تحصیل می نمایند تا کنون بیش از 10 نفر بوده که در رشته های پزشکی  تحصیل می نمایند؟ آیا می دانیم در رشته پزشکی از دانشگاه دولتی فارغ التحصیل نداریم ؟ آیا با مشکلات مالی و نحوه تهیه شهریه این دانشجویان آگاهی داریم ؟ آیا می دانیم که چه زحماتی قشر دختران روستا در عرصه دانشگاه متحمل شده اند و چندین نفر از آنها در حرفه مقدس پرستاری و معلمی مشغول به خدمت می باشند؟

به همین منظور وبلاگ مربوطی ( کهنه اوز ) سعی دارد در مطالب بعدی خود جهت آشنایی بیشتر شما خوانندگان عزیز به سراغ این فرهیختگان و دانشجویان برود و از آنها بنویسد.امیدواریم که با کمک و راهنمایی و نظرات شما عزیزان بتوانیم این مهم را انجام بدهیم.