"حمزه سلامی"

"حمزه سلامی " فرزند  "ملا علی اکبر "از بزرگ مردان خردمند "کهنه"  می باشد. "ملا علی اکبر " در سخنوری و  خوانش اشعار شاهنامه فردوسی همتایی در منطقه نداشته است.او هیچگونه سوادی (مدرسه ای و مکتبی) نداشته  اما اشعار شاهنامه را با سبک و سیاق اشعار حماسی را آنقدر جذاب و صحیح دکلمه می نموده که فضایی جذاب ٬عارفانه و حماسی خلق و اهالی را به دور خود جمع می نموده است.خوانش اشعار شاهنامه از سخت ترین خوانش های شعر فارسی است. شب های شعر خوانی اش در اتاق های کاهگلی در کنار کوره آتش در زمستان و زیر مهتاب در تابستان پشت بام خانه های روستا صفای وصف ناپذیری داشته است.ملا علی اکبر در تکلم زبان فارسی و سخنوری تبحر خوبی داشته است.فرزندش "حمزه "نیز در در دوران سلامتی اش هنر روان و قاطع سخن گفتن را از پدر به ارث برده بود اما پس از عارضه سکته مغزی در اوایل دهه ۷۰ ٬دچار زبان پریشی و لکنت زبان گردیده است و با مشکل  و مبهم ٬کلماتی را بر زبان می آورد.  گرچه  "مشکال حمزه "امروز با چهار پایه و به کمک عصا راه می رود ٬ اما در دوران سلامتی اش فرزند کوه وکمر و از تبار تیر و فرزند تفنگ و شکار بوده است . شکار در کوه "باغ و بستو "برایش لذت بخش بوده است.آمده ایم به ملاقات این بزرگ مرد که سنت شکنی نمود و فرزندان دخترش را جهت ادامه تحصیل به شهر اوز فرستاد تا ماحصل این همتش حضور دخترشان "خانم سلامی" در جمع فرهنگیان فرهیخته  و دلسوز روستایمان در پست دبیر زبان وادبیات فارسی در مقطع راهنمایی می باشد.فرزندش" محمد "نیز  دارای مدرک دیپلم و علاقه به  شکار و تفنگ و طبیعت را از پدر و استعداد در سرودن اشعار و علاقه به ادبیات را از جدش ملا علی اکبر به ارث برده است.

وجود سالنی بزرگ با روشنایی و امکانات کافی ٬ بستری تمیز و نرم ٬بوی خوش و مطبوع ٬حمام همه روزه و مراقبتهای ویژه از بیمار ٬ نشان از توجه پرستاران  (همسر - فرزندان و عروس ها )  به بیمار دارد که این وظیفه شناسی همانا مصداق "و بالوالدین احسانا " می باشد.

وبلاگ مربوطی {کهنه اوز}ضمن ارج نهادن به خدمات ارزشمند خانواده سلامی در ارتقاء فرهنگ روستا ٬ شفای عاجل و عاقبت به خیری این بیمار را از خداوند بزرگ مسئلت دارد.