" به یاد پدر "



شعر : عبدالله ( مرحوم حاج شرف الدین ) خوشبخت

آمد ان روز که دیدار تو پایانی شد                    جای تو بین نگاه من وما خالی شد

رفتی و چشم بیاد تو چه بارانی گشت             کاش می شد که عجل دست مرا هم می بست

آخر یک عمر برایم پدری میکردی                     کاش میشد که میان دل ما برگردی

رفتنت خاطره ها را همه یادم آورد                   چشم گریان و دل از دوری تو بی طاقت

آخر این خاطره ها را به کجا باید برد                  سالها بود که برایم شده بودی عادت

سالهایی که با خوبی تو خوب گذشت                 تو که رفتی دلم سخت به مرداب نشست

هرشب از کوچه  ا تان خسته گذر میکردم            بر لبت خنده و من غصه کفن میکردم

خنده ات رنگ محبت ، دلت از جنس بلور               کاش میشد ز فراغت دل من بود صبور

آنچنان صبر که ایوب زمان داشت و بس               این چه دنیاست که باید به جدایی دل بست

این جدایی که پایان همه خوبی هاست            فقط این نام تو مانده است که در خاطره هاست

خاطرت سخت عزیز است و عزیزان دانند           پدرم رفت ولی زنده میان دل ماست

پدرم رفت ولی خاطره اش                                   هر کجا باشیم ازان دل بارانی ماست
                  

خوب  و بد میگذرد کار جهان جز این نیست

                                        همه تقدیر الهی ست و حکمش جاریست
                                                                                             روحش شاد یادش گرامی

با تشکر از : اسماعیل ( ابراهیم) احمدی