صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق

گفت و گو از مرگ انسانیت است. 

این است هدیه ی ما به "بندگان بی گناه خدا" ؟!

دیروز از یکی از کوچه های روستا عبور میکردم. جمعی از کودکان را مشاهده کردم که دور شخصی جمع شده اند و از ته دل میخندند.

کنجکاو شدم ببینم این تجمع و این خنده ها بخاطر چیست؟ نزدیکتر که رفتم "بهمن" را دیدم؛ "بهمن بی آزار روستایمان" .

تا دیدمش به شدت جا خوردم و فهمیدم دلیل خنده های آن کودکان را. خنده هایی که با کمی تامل میتوان دریافت "از هزاران گریه تلخ تر است".

گویا شخصی بزرگسال (!!!)، عاقل (!!!) و بالغ (!!!) از آنجا عبور میکرده و با "سُرمه" که زنان و دختران ما بر چشم میکشند، دست و صورت بهمن را به این حال و روز در آورده است.

اینها را آن کودکان بازگو کردند. و همه ی ما میدانیم که "حرف راست را باید از بچه شنید".

به راستی گناه بهمن چیست؟ اینکه توانایی دفاع از خودش را ندارد؟

و به چه حقی عده ای باید اجازه ی انجام همچین اعمالی را به خود بدهند؟ فقط و فقط بخاطر خنداندن چند کودک ؟؟؟

این است رسم مسلمانی؟ مگر ما پیرو پیامبری نیستیم که احترام به کوچکتر را نیز بر خود واجب میدانست؟

در هر صورت می دانیم و مطمئنیم که روسیاهی به "بهمن" و "بهمن ها" نمی مانَد. روسیاهی ازآن کسانی است که "روی بهمن" را سیاه کردند و "دل خودشان" سیاه خواهد ماند.

و قطعاً خدایی در همین نزدیکی هاست که بهتر می داند روسیاهی و روسفیدیِ آن دنیا ازآن کیست ...

قضاوت با شماست ... 

 با تشکر فراوان از همکاری  دوستان و دلسوزان