جنگ نابرابر  نادانی   با  زییایی  و  طبيعت

درخت تناور و کهنسال کٌنار سیه مرد را سوزاندند .

برگِ درختانِ سبز در نظر هوشیار      هر ورقش دفتری است معرفت کردگار

دیگر چشمان رهگذران بر تناور شاخه های این درخت کهنسال نخواهد افتاد . دیگر عابری در زیر سایه ی خنک کنار سیه مرد نخواهد نشست . دیگر از این درخت به مسافرانی که می روند سفر بخیر و مسافرانی که می آیند خوش آمد  نخواهیم شنید . این درخت یکی از پیرترین درختان منطقه بود . ساله ها بل قرن هاست قامت برافرشته بود. سرما ٬گرما ٬ بی آبی و پر آبی روزگار را با برگ برگ هایش تحمل کرده بود . شاید مردی سیه چرده و سفید دل نهال این درخت را کاشته و آبیاری کرده بود . تا اینکه از خدا بی خبر یا بی خبرانی آتش بر قامت زیبایش انداختند . به کدامین دلیل ؟ کنار سیه مرد از این سیه دلی طاقت نیاورد وخاکستر شد . به کدامین گناه ناکرده ؟

خداوند در سوره «عبس» می فرماید: «فَلْیَنْظُرِ الاِنْسانُ إلی طَعامِهِ أنّا صَبَبنا الْماءَ صَبّاً ثمَّ شَقَقْنا الْأرضَ شَقّاً فَأَنبَتنا فِیهَا حَبّاً وَ عِنَباً وَ قَضْباً وَ زَیتُوناً وَ نَخلاً وَ حَدائِقَ غُلباً وَ فاکِهَةً وَ أبّاً مَتاعاً لَّکُم وَ لِأنعامِکُم»؛ باری، آدمی باید به خوراک خویش بنگرد. ما آب را به فراوانی فرو ریخته ایم. سپس زمین را به درستی شکافته ایم، و در آن دانه ای رویانده ایم، و انگور و سبزی، و زیتون و درخت خرمایی، و باغ های پردرختی، و میوه و علفی؛ برای بهره وری شما و ستوران شما.

با تشکر از فرستنده ی محترم عکس