در دورانی که کمتر خبری از وجود فن آوری نوین پزشکی در حوزه ارتوپدی بود کد خدا محمد رضی جایگزین همه ی دستگاههای پیشرفته و پر هزینه ی امروز ی در منطقه بود. نام پدرش محمد و  متولد 1303 هجری شمسی در کهنه اوز چشم به دنیا گشودند . حقیقتاً او امید و مایه ی تسلی استخوان شکسته ها بود. روزی از روزهای ماه مبارک رمضان امسال به اتفاق برادر زاده و دو پسرش به بررسی مدارک و اسنادی که در یک چمدان از دوران پر فروغ و منظم زندگی کدخدا مشغول شدیم . از آن همه نظم و انضباط و مدیریتی که در زندگی یک روستایی خردمند به چشم می خورد حیرت زده بودیم. در میان این اسناد گرانبها و تاریخی به نسخه ای از استشهاد منطقه ای برخوردیم که عده ی زیادی از اهالی شهرهای لار – گراش – اوز – خنج و روسا و اعضاء انجمن خانه های انصاف – کدخداها – ریش سفیدان و معتمدین محلی روستاهای تابعه بیدشهر با امضاء طوماری از وزارت بهداشت تقاضا نموده بودند که کدخدای روستای کهنه بتواند رسماً و قانونی و بدون هیچ محدودیتی به عنوان شکسته بند ( ارتوپد ) در یک مکان معین ( بیمارستان اوز ) به عنوان ارتوپد مشغول به فعالیت شوند که پس از بررسی و تحقیقات لازم از سوی مسئولین مربوطه , وزارت بهداشت وقت با این درخواست موافقت و کتباً به محمد رضی جعفری ابلاغ می نماید که هیچ گونه محدودیتی برای شکسته بندی ندارد اما عمر کوتاه , بیماری دیابت و متعاقباً ایست قلبی مانع از انجام این امر مهم در منطقه می شود.

نامه درخواست اهالی منطقه از وزارت بهداشت وقت

با این حال کمتر کسی را می توان یافت که دچار شکستگی یا در رفتگی استخوان شده باشد و نیازش به مرحوم محمد رضی نیفتاده باشد ! کدخدا جعفری علاوه بر شکسته بندی مرد فن مکانیکی و تعمیرات بود. به ادعای هم سالانش نصب و تعمیر اکثر تلمبه های آبی نخلستانهای اطراف روستای کهنه اوز به دست پر توان وی و برادرش حاج هاشم صورت گرفته است . رسیدن این ارث فنی در حوزه مکانیکی ماشین آلات به فرزندانشان دلیلی بر این ادعاست.

با توجه به یافتن قراردادی که مربوط به راه اندازی و اجاره دادن حمام عمومی روستا در دهه 50 با شخصی به نام غ - خارپیشه در میان اسنادی که جستجو می کردیم خود دلیلی بر تسلط کامل ایشان در امورات عمرانی داشته است که طرف قرارداد هم کدخدا  جعفری بوده است. با توجه به اینکه در آن زمان امر شکسته بندی بدون استفاده از بیهوشی و بی حسی صورت می گرفته است در اکثر موارد فرد مصدوم دچار درد شدید ناشی از جا انداختن استخوان می شده که می بایست تحمل      می کرده است که این خود ممکن بوده عواقب خطرناکی در بر داشته باشد. به همین علت کدخدای فرزانه و آینده نگر قبل از شروع به کار شدن جهت جا انداختن و بستن استخوان از شخص مصدوم , والدین و همراهانش رضایتنامه اخذ می نموده که در صورت بروز پیشامدهای ناگوار احتمالی هیچ مسئولیتی متوجه ایشان نباشد .