به قلم مرتضی اکبری

"جوانان و عدم توجه به فرصتهاي شغلي مناسب"

یکي از دغدغه هاي جوان ایرانی برای آینده ی خود، مسئله ی اقتصادی و تامين مخارج زندگی است. این عامل باعث شده هر جوان پس از رسیدن به سن بلوغ، آینده ای را برای خود ترسیم كند که اداره ی زندگی از لحاظ مادی یکی از اولویت های آن است.

این مسئله جوانان را وادار می کند هر کس به فراخور استعداد و موفقیت های زندگی خود راهی را برای کسب درآمد پیدا کند.

طی چند سال گذشته بیشتر جوانان ما چشم به شهرهای ساحلی استان هرمزگان از جمله شهر بندرعباس و جزایر درگهان و قشم دوخته اند و در حال حاضر بسیاری از جوانان روستا در این شهرها مشغول به کار هستند.

تعدادی که استعداد بیشتری داشته اند پس از به هم زدن سرمایه ای، اقدام به استقلال کاری نموده و خود دارای فروشگاهی شده و مشغول به کارند ولی اکثریت جوانان در فروشگاه های این شهرها بصورت کارگر و در حرفه فروشندگی مشغول به انجام وظیفه هستند.

حقوق و مزایای این افراد از دویست هزار تومن شروع و حداکثر به پانصد هزار تومن می رسد. با این تورم سرسام آور، این حقوق و مزایا فقط درصد کمی از مشکلات اقتصادی یک خانواده را حل می کند و یک جوان نمی تواند با این حقوق آینده ی روشنی را برای خود ترسیم نماید.

مشکل دوم این است که این فرد در طی چند سال حضور و فعاليت در این حرفه فقط یک کارگر است و فقط فروشندگی را یاد گرفته است.

اگر نگاهي کوتاه به اطراف خود داشته باشیم در همین روستای خودمان حرفه هایی وجود دارند که شاید از لحاظ فيزیکی برای فرد خستگی به همراه داشته باشد ولی این حرفه ها از لحاظ درآمدی قابل مقایسه با شغل کارگری نیستند.

مثلاً یک سفیدکار با یک کاشی کار در روز حداقل دویست هزارتومان درامد دارد که در ماه پس از کسر روزهای تعطیلی حداقل چهار تا پنج میلیون تومان درآمد کسب می کنند ولی متاسفانه تمامی این حرفه های پر درآمد را افراد دیگر و از شهرهای دوردست کسب نموده اند.

اين در حالي است كه جوانان ما فکر می کنند راه کسب درآمد فقط در بندر و قشم و درگهان و آن هم در حرفه فروشندگی است.

لذا پيشنهاد می گردد یک جوان برای اینکه بتواند در آینده فرد مستقلی باشد سعی کند حرفه ای را یاد بگیرد که بتواند در کمترین زمان، بیشترین درآمد را داشته باشد.

تعدادی از این تخصص های مورد دسترس همانند سفید کاری یا کاشی کاری که به وفور در روستاهای کهنه و شهرک پیدا می شود و هیچ سرمایه ای نمی خواهد بجز مقداری همت و پشتکار و غیرت و مردانگی.

امید است حداقل درصدی از جوانان ما به این حرفه ها گرایش پیدا کنند.