زنده یاد مجید سروش 

غم دور چو خود را کرد ظاهر * جمیع غمگساران را کرد حاضر

رخ زرد و سرشک دوستان بین * دل پر خون و درد رنج ماهر

شهاب اندر سماء آتش فشون شد * از آن آتش دل ما را نشون کرد

از آن شب سینه ام پر آتش و آه * عزیزم در جوانی سرنگون کرد

دل از درد جدایی گشته پر غم * رخ زردم گرفته رنگ ماتم

غم دوری و مرگ نوجوانی * ز آه گرم ماهر سوزد عالم

کجا یابم تو را تاج سر من * کجا پیدا کنم انگشتر من

به دل گفتم همیشه با تو باشم * کنون نام خوشت در دفتر من

صفایت در دل ما جای بگرفت * غمت از مغز سر تا پای بگرفت

چو کفتر پر کشیدی از برِ ما * گل پَر پَر زِ جنّت جای بگرفت

عزیزم یاد و افکار تو دارم * به دل داغی زگفتار تو دارم

مصطفی رحمانی - ماهر