به قلم : عارف حاجی پور

هر جا بحثی از مقوله دروازه ورود به اعتیاد به میان می آید قطعاً یکی از گزینه ها"پان براگ"می باشد.این ماده مغز را برای اعتیاد به سایر مواد اماده می سازد و فرد مصرف کننده در خطر بیشتری برای سوء مصرف سایر مواد قوی تر و مخرب تر قرار می گیرد.

پان یکی ازموادی است که از طریق مرزهای شرقی وارد کشور می شود و در کارگاه های دستی و غیربهداشتی ساخته می شود و به نامهای ناس، بی تی (BT)، راجا، گوتکا، تایتانیک، خوشبوکننده دهان، دپی کوپر، چرس، سوپاری، ویتامین، نیسوار، ملوان زبل، جی ام (JM)، آدامسی و ... مشهور می باشد.

مصرف پان یا همان ناس خودمانی در قشر نوجوان و جوان به وفور دیده می شود چرا که این سنین بیشتر از سایر گروه ها در معرض آسیب دیدگی فردی و اجتماعی قرار دارند و به نوعی می خواهند تجربه های جدیدی را امتحان کنند ولی شاید این تجربه ها برای همه ما گران تمام شود و سال ها بعد در حسرت برگشتن این دوران بمانیم.

صادرکننده های این چنین موادی با ارائه بسته بندی های شیک در اشکال و نام های مختلف با قیمت خیلی ارزان و نازل (50 تا 300 تک تومانی) و القای اطلاعات و باورهای غلط در مصرف این مواد برای خود در سراسر جهان و به خصوص کشورهای جهان سوم، مشتری جذب می کنند.

پان براگ ترکیبی از تنباکو، آهک، خاکستر، ادویه های معطر، اسانس ها و افزودنی های غیرمجاز است.

با گذشت زمان این ماده دیگر نیازهای روحی و جسمی فرد را تأمین نمی کند و فرد معتاد به این مواد رفته رفته به سمت مصرف مواد سنگین تر و خطرناک تر گرایش پیدا می کند.

این مواد از جانب فروشندگان، بی خطر و حتی در مواردی مفید و نیروزا معرفی می گردد اما در حقیقت نه تنها مفید نبوده بلکه در برخی از آنها مقداری مواد مخدر استفاده می شود و با گذشت زمان عوارض آن در فرد دیده می شود.

در قسمت دوم به باورهای نادرست و عوارض مصرف این مواد خواهیم پرداخت.