همانطور که اسحضار دارید و در یکی از  پست های قبلی اشاره شد ، بازدید وبلاگ مربوطی در سایه ی بزرگواری خداوند و لطف شما بازدیدکنندگان محترم بومی و غیربومی  از مرز 500,000 گذشت و در این بین افراد زیادی در دنیای مجازی نظرات خود را به صورت کوتاه عنوان نمودند.

آقایان عیسی رحیمی و ارسلان منصوری افرادی بودند که با سخنان مفصل تر خود از طریق "«گروه مربوطی» برنامه واتس اپ " نظرات خود را در مورد وبلاگ مربوطی ارائه نمودند.

عیسی رحیمی از دبی؛

    با سلام؛  محبوبیت عمومی ، صراحت بیان ، متمایل نبودن به یک جناح خاص شهرکی یا کهنه( در اصل این کلمات خوبی نیست)، به روز بودن مطالب ،متنوع بودن برنامه ها، هماهنگی با مسئولان روستا و حقیقت خواهی و حقیقت گویی، بخش نظرات تا انجا که به کسی توهین نمی شد حذف نمی شد ، بزرگ جلوه ندادن مشکلات ، ایجاد روح همبستگی در امور اجرایی ،مصاحبه با چهره های شناخته شده روستا ، احترام به عقاید همه بازدیدکنندگان وبلاگ( بومی و غیر بومی ) به نظر بنده نکاتی بود که طی این مدت انجام گرفته است البته خارج از عیب هم نبوده که با توجه به اصل مردم داری این وبلاگ ، نقاط ضعف را کمرنگ کرده است.

در یک جمله می توان گفت که وبلاگ مربوطی وزین و پرمحتواست و هویت روستای کهنه است نه به عنوان اغراق یا کهنه ای بودن بلکه خوبی آن معرف حضور تک تک بازدیدکنندگان بوده و هست وخواهد بود. هر کسی در هر کجا توانست به نوعی این چرخ عمومی جامعه را حرکت دهد، خداوند پشت و پناهش که به حقیقت کاری بس دشوار و مهم انجام داده است.است.

در پایان از مدیران وبلاگ و سایر عزیزانی که با وبلاگ همکاری داشتند کمال تشکر را دارم و امیدوارم همواره موفقیت چراغ راه زندگی آینده تک تک شما باشد.

.....................................

ارسلان منصوری از اصفهان ؛

با سلام ؛ این تعداد بازدید و رسیدن به نیم میلیون بازدید مسلمه که نشان دهنده تلاش بی وقفه مدیران وبلاگ می باشد که طی چند سال اخیر بدون هیچ توقعی وقت و هزینه خود را صرف بهبود بخشیدن وبلاگ کرده اند.

اگر چه تعداد کمی از هم روستایی هایمان در این کار با مدیران مشارکت و همکاری داشتند ولی باز هم مدیران وبلاگ کار خود را انجام دادند تا به این آمار بازدید رسیدند.

امیدواریم که مردم روستا بیش از پیش به فکر همکاری برای عمران و آبادی روستا و به طبع آن نام وبلاگ مربوطی و کهنه عزیزمان باشند. البته خود بنده هم از این قضیه مستثنی نیستم.

خاک روستای کهنه دِین ها بر گردنمان دارد. این خاک همان جاییست که ما در آن بزرگ شده ایم و وظیفه داریم برای پیشرفتش اقدام کنیم.