درود بر اقای مصطفی رضایی عزیز و تشکر به خاطر مطالب درخور توجه اشان با عنوان خانه ی پدری ام.لازم می دانم مطلبی را خدمت برخی دوستان یادآور شوم که در قسمت نظرات مطلب خانه پدری ام 1  راه خلاصی جوانانمان را از دست اعتیاد را تخریب بافت قدیمی روستا را می دانند.
دوست یا دوستان عزیز!
همانطور که یک چاقو را در جهت صحیح آن و آشپزی می توان استفاده کرد برای قتل هم می توان از آن استفاده کرد.مهم راه استفاده از آن است.
اگر امروز بافت قدیمی روستا به پاتوقی برای معتادین ( یا به قولی ) خرابکاران تبدیل شده است این نتیجه بی فکری و عدم توجه به این بافت قدیمی روستا بوده است.توجه نمایید یک سوال ساده: آیا اگر جایی که محل توجه باشد کسی جرات می کند آن را به پاتوق خود تبدیل کند؟

اما شاید سوال  شود نتیجه این کارها ( ثبت در آثار ملی ایران ) چیست؟
باید به عرضتان رساند این شناسنامه ای برای سرزمینیست که در آن ساکن هستیم و هویتیست که غیر از ایرانیان - جهانیان هم از آن اطلاع می یابند.
یک مثال ساده که ملموس هم  هست : حتما شنیده اید که می گویند فلانی اصل ندارد.اگر به عمق ماجرا نگاه کنید همین واژه ممکن است برای طرف مقابل خیلی گران تمام شود چون دیدگاه مردم نسبت به آن چنین است چون ممکن است حتی در ازدواجش در معاشرتها هم تاثیر گذارد هر چند در آیین اسلامی آمده است که هیچ فرقی بین بندگان خداوند  در پیشگاهش نیست مگر به اعمال و تقوایشان اما دیدگاه جامعه امروز چیز دیگر و واقعیست که نمی توان ساده از کنار آن گذشت.



حال توجه نمایید وقتی مسجد شیخ ابی اسحاق ( رباط ) قدمت امامزاده آن بر اساس نظر کارشناسان به دوره تیموریه و هفتصد سال قبل بر می گردد در حقیقت این شناسنامه روستایمان می شود و اصالتمان را نشان می دهد.بافت قدیمی روستایمان که اصالتمان و  هویتمان است باید از آن پاسداری نماییم.نباید بگذاریم افراد ناآگاه و فرصت طلب از آن سوء استفاده نمایند. دوست عزیز راه جلوگیری از اعتیاد جوانانمان تخریب خانه هایمان نیست.باید جامعه امان را به بلوغ فرهنگی برسانیم تا راه درست زندگی کردن را بلد باشیم.اگر امروز شاهدیم حتی نوجوانانمان هم در دام اعتیاد گرفتار شده اند نتیجه اش جز غفلت خانواده ها - عدم آگاهی و فقر فرهنگی جامعه - بی کاری و ... نیست. دوست عزیز به جای تخریب بافت قدیمی روستا باید در فکر مرکز بازپروری و ترک اعتیاد و مهیا کردن محیطی سالم برای اوقات فراغت و بالا بردن آگاهی افراد جامعه باشیم.تا کنون چند جلسه در خصوص مضرات اعتیاد و تاثیر مخرب آن بر خانواده و جامعه از سوی مسئولین در روستا گرفته شده است؟! دوست عزیز بجای تخریب می توانیم آبادی بسازیم و لازمه آن آگاهی و همکاری من و شما را می طلبد. وبلاگ مربطی آماده هر گونه همکاری در این خصوص می باشد.جوان و نوجوان که به بیماری اعتیاد گرفتار شده است را بیشتر از خود دور نسازیم.البته روی سخنم به این دسته از دوستان هم هست که جامعه از شما دوری نخواهد کرد مگر اینکه بپذیرید و اراده کنید که متحول شوید و خود را از دام اعتیاد دور سازید تا باعث شرمساری خانواده و جامعه نشد بلکه سبب خیر و اعتبار و آبرو و افتخار خانواده و جامعه شد.

موفق باشید