یکی از این معلولین ذهنی بهمن است . بهمن متولد 1356 فرزند مرحوم محمد یوسف رسولی .

" بهمن رسولی در آسایشگاه معلولین ذهنی ، حرکتی در جناح بستک "

مطمئنا بهمن دیگر خسته بود از کوچه گردی . کوچه گردی و سرگردانی ، کوچه گردی و دست های بخشنده و مهربان . خسته از کوچه گردی و کم لطفی ، آزار و اذیت . خسته از بی بهره بودن از کمترین امکانات برای یک معلول ذهنی . خسته از روزگار و اقبال و تقدیرش . 

بهمن سرحال و تمیز بود . لباسی نو و تمیز  بر تن داشت . احساس امنیت و آرامش می کرد . درخوابگاه  بخش معلولان ذهنی  بود . هم اتاقی هایش نیز وضعیتی همچون بهمن یا بدتر از وی داشتند . دور از غوغای آهن و دود و تجارت و سیاست و علم و دانش زنده بودند و شاید هم زندگی می کردند . ظاهرا غمی و ملالی نداشتند و اگر هم داشتند از چشم های ما پنهان مانده بود . مردانی صاف و یکرنگ . بی ریا . پاک .

آسایشگاه بهمن بسیار تمیز ، روشن و بزرگ بود . دارای امکانات تخت ، کمد ، تلویزیون ، کولر ، آبسردکن ، پنجره هایی رو به خورشید و روشنایی ، سرویس  و حمام های بهداشتی مجهز . علاوه بر اینها پرستاران و کادر خدماتی دلسوز و مهربان .  دریادلانی که در خدمت به معلولان شبانه روز در این مرکز فعالیت می نمایند و از هیچ کوشش و کمکی دریغ نمی نمایند .

در سایه ی تلاش و همت دوستان فرهنگی مان در شهر جناح آقایان حاج یوسف مربوطی و داود دارا و لطف و مرحمت  آقای عبدالرحیم دامک از مسئولین این مرکز توانستیم به نمایندگی از همه ی اهالی کهنه احوال از این بندگان معصوم خدا بگیریم .اگر همت این بزرگواران نبود مطمئنا ملاقات ما با بهمن و دیگر معلولان در خارح از نوبت ملاقات میسر نمی شد .

گرچه خیرین بزرگوار این منطقه و مسئولین و ایثارگران خداشناس و زحمتکش این مرکز از هیچ گونه کمک های مالی و خدماتی برای نگهداری معلولان دریغ نورزیده اند ، اما حفظ و نگهداری مطلوب از معلولین پر هزینه می باشد .  همه ی ما مسئولیم . مسئول در برابر معلولان جامعه مان . معلولان این بندگان معصوم خدا . شما بازدید کننده ی محترم نیز مسئولی .  مسئول در قبال هم ولایتی ات . در برابر بهمن رسولی . .

به امید روزی که تمامی فرزندان سالم متولد شوند  و هیچ  فرزندی معلول به دنیا نیاید . آمین