این مطلب توسط یکی از بازدیدکنندگان در اختیار وبلاگ مربوطی قرار گرفته و درخواست درج آین مطلب نیز نموده اند . از بازدید کنندگان محترم تقاضا داریم فقط در رابطه با این مطلب و سوالات مطرح شده در متن اظهار نظر نموده و طبق روال و عرف شخصیتی همیشگی اتان حریم حرمت افراد و دیگر بازدید کنندگان حفظ شود . بدیهی است مدیران وبلاگ با عرض پوزش  نظرات بی ربط و خدای نکرده توهین آمیز را تایید نخواهند نمود .

 " اين همه اصرار بر ماندن؛ به چه علت ؟! ...

روز جمعه ي همين هفته و پس از خطبه و اقامه نماز، مردم يك روستا بالاخره فردي را رويت نمودند كه به ادعاي خودش، حدود دو ماه است بعنوان "دهيار" همين روستا در حال فعاليت است. بله، درست حدس زديد، روستاي مورد نظر ما، همان روستاي كهنه ي خودمان است، و دهيار، آقاي فرهاد محمدي ...

ايشان كه تمام ادعايشان خدمت به روستاست، همان ابتدا و در پاسخ به اولين سوال بازماندند، وقتي كه از ايشان پرسيده شد : "چرا در جلسه ي هفته ي قبل كه به درخواست خودتان و با حضور اعضاي شوراي بخش اوز در روستاي كهنه صورت پذيرفت، حضور نيافتيد؟" كه البته پس از كلي كلنجار رفتن، سرانجام اعتراف كردند كه فرد يا افرادي از خود روستا با ايشان تماس گرفته اند تا در اين جلسه حضور نيابند؛ به چه علت؟! ... الله اعلم.

بگذريم از اينكه در جريان انتخاب و انتصاب آقاي فرهاد محمدي بعنوان دهيار روستاي كهنه، تخلفاتي آشكار صورت گرفته است كه حتي خود ايشان هم از پاسخ دادن به اين سوالات و مسائل معذور ماندند.

بحث من، پرداختن به اين مسائل نيست، چونكه بي تفاوت ترين افراد نسبت به محيط پيرامون شان هم با كمي تحقيق و پيگيري، پي به اين جريان و دستهاي پشت پرده خواهند برد. صحبت اصلي من، مطرح كردن چند سوال است كه اميدوارم به كمك شما، پاسخ هايي قانع كننده براي آنها پيدا كنم..

در اينكه هيچكس با شخص آقای فرهاد محمدي مشكلي ندارد، هيچ شكي نيست. بحث ما بر سر نوع انتخاب ايشان، و نيز اصرار ايشان بر ماندن است، آنهم در صورتي كه با چشم خود ديدند مردم او را نمي خواهند.

شايد اگر تا قبل از روز جمعه، آقاي فرهاد محمدي معتقد بود هواداراني در روستاي كهنه دارد، اما در اين روز فهميد كاملاً در اشتباه است. حتي اگر كساني هم با او هستند، اين جرات را ندارند كه علناً، حمايت خود را از او اعلام كنند، حتي اصلي ترين حامي او نيز وسط صحبت هايش، قصد ترك جلسه را داشت كه به اصرار خود اهالي، مجبور به ماندن شد.

مگر نه اينكه خود كلمه ي "دهيار" به اين معني است كه شخص متصدي اين پُست، بايد يار آن دِه، يار مردم آن ده و بالعكس، يعني مردم نيز با او يار و همراه باشند؟ مثال بارز آن، هفته ي گذشته و زماني رخ داد كه اعلام شد براي كمك به مسئول جمع آوري زباله هاي روستا، مشكلي پيش آمده كه مردم بايد به ياري او بشتابند. آيا اگر مردم روستا، يار و همراه نبودند مي شد بيش از پنج ميليون تومان در همان روز جمع آوري نمود؟

حال كه آقاي فرهاد محمدي به چشم خود ديدند كه ياري در اين دِه ندارد، باز چرا اصرار بر ماندن دارند؟

چرا آقاي فرهاد محمدي، روستاي كهنه و پُست دهياري آن را بعنوان "سكوي پرتاب خود" قلمداد مي كنند؟

به راستي پُست دهياري روستاي كهنه چه چيزي در خود دارد كه دل كندن از آن به اين سختي است؟

و صحبت آخر من با "خودي" هاست؛ آن افرادي كه در روستا حامي دهيار غيربومي هستند و جمع شان به تعداد انگشتان يك دست هم نمي رسد. شما در دهيار غيربومي چه مي بينيد كه در دهيار بومي نمي بينيد؟ اينكه فردي به واسطه "نفوذ و پارتي" در ادارات و نهادها مي تواند مشكلات روستاي ما را حل كند، تا اين حد براي شما دليل محكم و با ارزشي است كه بخاطرش حاضريد روستايتان را درگير اختلاف و دودستگي كنيد؟!

خدا آن ملتي را سروري داد ..... كه تقديرش به دست خود بنوشت

به آن ملت سر و كاري ندارد .....  كه دهقانش براي ديگري كِشت