شمس الدین جام گوهری در سال 1331 در میناب متولد شد و تحصیلات خود را در میناب و اوز طی نمود و دیپلم ادبی گرفت.
وی از کودکی به هنر علاقه داشت ولی به علت مشکلات و کمبود امکانات نتوانست از ابتدا به شیوه ی آکادمیک به مقوله ی هنر بپردازد و نقاشی را به صورت تجربی فرا گرفته و هر چند اینروزها دیگر روی بوم نقاشی کار نمی کند، تابلوهای زیبایی در زمینه رنگ و روغن از خود بر جای گذاشته است.
جام گوهری فراگیری موسیقی و خوشنویسی را به صورت رسمی از سن 41 سالگی در کلاسهای کتابخانه عمومی اوز شروع نمود. وی موسیقی را به همراه 12 هنرآموز دیگر در اوز شروع نمود ولی پس از حدود سه ماه و به علت عدم استقبال سایرین، کلاسها تعطیل و ایشان به ناچار برای ادامه فراگیری سنتور به لار رفت.
شمس الدین پس از حدود 8 ماه آموزش در لار، فراگیری سنتور را در شیراز ادامه داد و در طول سه الی چهار سال هفته ای یکبار جهت شرکت در کلاسهای سنتور نزد استادان مختلف به شیراز می رفت. استاد شمس الدین جام گوهری هم اکنون مشغول تعلیم سنتور در اوز می باشد و شاگردان بسیاری را تربیت کرده است.
جام گوهری معتقد است جهت اشاعه موسیقی اصیل، یادگیری یک ساز کافی نیست و باید همه ی سازها را یاد گرفت. به همین جهت خودش نیز مدتی به یادگیری کمانچه پرداخته بود که به علت ناراحتی مهره گردن آنرا کنار گذاشت. وی سرپرست گروه موسیقی چکاوک نیز می باشد که در زمینه موسیقی سنتی ایران فعالیت می کند و اجرا های مختلفی در منطقه داشته است که بسیار مورد توجه هنردوستان قرار گرفته است. به تازگی نیز گروه موسیقی زخمه لامرد متشکل از تعدادی از هنرجویان ایشان در شهر لامرد تشکیل شده است که اجرایشان در لامرد با استقبال مردم و انعکاس خبر آن در خبرگزاریهای مختلف مواجه گردیده است.
استاد، فراگیری هنر خوشنویسی را ابتدا نزد جعفر عباس زاده در کلاسهای کتابخانه عمومی اوز شروع می کند و با پشتکار فراوان موفق به اخذ گواهی فوق ممتاز خوشنویسی از انجمن خوشنویسان ایران زیر نظر روانشاد استاد فتحعلی واشقانی فراهانی، استاد بزرگ انجمن خوشنویسان ایران می شود. استاد جام گوهری در سال 1379 با پشتیبانی و حمایت اداره ارشاد اسلامی لار و شخص حاج آقا سید مصطفی مصطفوی موفق به تاسیس انجمن مستقل خوشنویسان ایران شعبه اوز می شود که به گفته ی ملکی پور مدیر وقت اجرایی انجمن خوشنویسان ایران، نقطه ی عطفی برای انجمن می شود. این انجمن که با همت و پشتکار شمس الدین جام گوهری در اوز تشکیل شده است در سال 1383با حضور5 نفر خوشنویس با رتبه ممتاز به وضعیت شورایی ارتقا یافت. در واقع شهر اوز نخستین بخش در کشور است که دارای شعبه مستقل انجمن خوشنویسان می باشد و همچنین نخستین شعبه در لارستان است که به صورت شورایی اداره می شود و درمجامع انجمن خوشنویسان ایران نماینده ای ازاین شعبه حضوردارد که مایه ی مباهات جامعه ی فرهنگی - هنری شهر است.
استاد شمس الدین جام گوهری کلاسهای آموزشی خوشنویسی را با 4 هنرآموز در اوز شروع کرد و تاکنون بیش از 100 هنرجو زیر نظر ایشان و سایر مدرسان بومی که همگی زیر نظر ایشان تا مرحله ی ممتاز و فوق ممتاز پیش رفته اند، درحال آموزش هستند.
هم اکنون علاوه بر ایشان در انجمن خوشنویسان اوز ، سید محمد هاشمی، فریبا صالحی و عباس حقانی دارای مدرک فوق ممتاز می باشند و 14 نفر نیز دارای مدرک ممتاز هستند که افتخار بزرگی برای جامعه فرهنگی - هنری اوز محسوب می شود.

شمس الدین جام گوهری مدیر عامل یک شرکت ساختمانی در اوز می باشد که این امر مانع از پرداختن ایشان به هنر نشده و با پشتکار زیاد به فراگیری هنر پرداخته و هم اکنون به ترویج آن مشغول می باشد. در واقع ایشان هنرمندیست که تنها به یک هنر اکتفا نکرده و همزمان به چند هنر از جمله خوشنویسی، نقاشی، عکاسی، تیاتر و نمایش، فیلمبرداری و مونتاژ پرداخته و هنر را به خاطر روح هنر دوست دارد. چند سال قبل نمایشگاهی از عکس های ایشان در اوز برپا شده بود که نشان می داد در زمینه عکاسی نیز ایشان هنرمندی به تمام معناست . در مورد ایشان می توان گفت وی بدون توجه به مادیات و با آموزش آموخته های خود به دیگران سعی کرده سهمی در اشاعه ی هنر در شهر و دیارمان داشته باشد که تاکنون بسیار موفق عمل کرده و نام خود را در تاریخ هنر شهر اوز ماندگار کرده است. در مصاحبه ای که در سال 1381 با ایشان داشتم و در صفحه 11 ماهنامه عصر اوز شنبه 1 تیرماه 1381 چاپ شد در پیام خود به جوانان اینگونه عنوان کرد: « هر شخصی قصد انجام هرگونه فعالیتی علی الخصوص فعالیتهای هنری داشته باشد، باید به جمله ی معروف "خواستن توانستن است" ایمان داشته باشد. پس بکوش تا بیابی و هیچ چیز برای هیچ کس دور از دسترس نیست. در هر کاری چه در اقتصاد، چه در هنر و چه در اجتماع اگر با هدف جلو نرویم، موفق نخواهیم شد. برای مثال ما در انجمن خوشنویسان با هدف استقلال شعبه اوز جلو رفتیم و موفق شدیم و با یاری خداوند و همت مردم نیک اندیش، ساختمان انجمن خوشنویسان را هم بنا خواهیم کرد که این ساختمان به عنوان اولین مدرسه ی هنر در اوز خواهد بود و همانند مدرسه ی بدری به عنوان اولین مدرسه در اوز جاودان خواهد ماند، چرا که هنر پایه اخلاق وجود انسان است. اگر انسان در زندگی هنرمندانه فکر کند و هنرمندانه عمل نماید، بر تمامی مشکلات پیروز خواهد شد.

گزارش از آقای هادی صدیقی