فرهاد ابراهیم پور ( وبسایت ستاره های اوز ) :

زمانی نه چندان دور چهل تا پنجاه  سال پیش یک رادیو دو موج تمام هستی خبری یک روستایی بود که انهم اگه باطری اش تمام نشده بود وشب ها که بعد از کار به خانه می امد رادیواش را روشن میکرد ویکساعتی خودش یا اهل خانواده اگر انموقع بیدار بودند گوش میدادند وبقیه طول روز گفت گوهای کار وخانه وزندگی همه بود فرصتی بیش از اکنون بود که سری به فامیل وطایفه بزنند ورودر رو با هم صمیمانه گفتگو کنند با هم درد دل کنند از کار ودغدغه هایشان که کم واندک بود حرف بزنند از محصول سال وکشت بگویند وانقدر راحت از سر شب تا سحر بخوابند که هیچ کسلی نداشته باشند وصبح قبل از طلوع با ذهنی ارام وبی مشغله فراوان به کار وزندگی بپردازند

اما حالا چه ؟ حالا انقدر خبر وحادثه در طول یکروز به گوشت می رسانند که اندازه ده سال خبر در گذشته است . هزاران خبرگزاری وزسانه در سطح جهان با کارمندان ورزیده در 24 ساعت شبانه روز مشغول جمع اوری خبر هستند تا به گوش من وشما برسانند غول های خبری جهان با استخدام صدها هزار نفر در جهان در حال سبق خبری از همدیگر هستند تا زودتر وجذابتر باز به گوش من وشما برسانند از جنگ وخونریزی وکشتار بی رحمانه انسانها تا اخرین خبرهای دنیای علم وتکنولوزی تا حوادث واتفاقات گوناگون ورزشی وفرهنگی و ده ها عرصه دیگر که از حوصله این مقال خارج است .

خبرگزاریها انقدر در این راه هزینه میکنند که اگر جمع هزینه چند غول خبری جمع کنیم میتوان هر روز ده بیمارستان صد تختخوابی در کشورهای درمانده وفقیر قاره افریقا واسیا ساخت  اما چه کنیم که نمیکنند وروزبروز بر حجم خبرها افزوده میشود

خبرها انقدر حجیم وزیاد وگسترده شده اند که گاه امکان رهایی از ان میبینی نیست یا خیلی دشوار است  مگر اینکه اراده ای قوی در خود پیدا کنی تا از حجم ملخ وار ان در امان باشی . کاری کرده اند که در ثانیه های زندگی ما به جای ارامش وسکوت خبر جایش را گرفته ؛ یا ایمیل می اید یا مسج یا وات ساپ یا وایبر یا تلفن وموبایل و تازه به خانه ومحل زندگی که میرسی دهان گشاد تلویزیون با هزاران کانال شروع به بمباران خبری میکنند بی بی سی . سی ان ان . الجزیره . وهزاران کانال دیگر که هر کدام از انها با نمایش های خود سعی در صید من وشما دارند وما لحظه به لحظه کانال به کانال معتاد خبر وحوادث وگزارش شده ایم فرقی نمیکند خبر خوب باشد یا بد انقدر می نشینیم تا ته هر خبر دراوریم وجالب اینکه همین خبرها دوباره وصد باره در دنیای مجازی تکرار میشوند ودوباره وچند باره به گوش من وشما می رسانند

این را مرتب از خودم سوال میکنم فایده دریافت اینهمه خبر وگزارش چیست ؟

ایا ما نسبت به گذشته داناتر شدیم ؟ واگر داناتر شدیم ایا انسانی ترهم شدیم ؟ ایا بی رحمی ما کاهش یافته یا اینکه مدرن تر وامروزی تر جرم وجنایت میکنیم ؟

ایا دریافت این همه خبر باعث زیبا تر شدن جهان شده است ؟ ایا باعث شده که روابط عاطفی ما انسانها بهتر از گذشته شود ؟ ایا باعث شده که کانون خانواده محکمتر وروابط خانوادگی بهتر شود ؟ واگر نشده است چرا گوش وچشممان همچنان باز است تا بیشتر دریافت کنیم ؟ چرا ؟

ما معتاد خبر شدیم ورهایی از اعتیاد سخت ترین کار است وانچه از مضرات مهلک این اعتیاد است عدم ارامش است ما خبر را نشخوار میکنیم وبه دیگران میدهیم تا با هم نشخوار کنیم .

با حجم زیاد وبی اندازه خبر ما فرصت وامکان به ذهنمان نمی دهیم تا دمی در ارامش وسکوت به خودمان به وجودمان فکر کنیم . ومتاسفانه این موهبت با خود بودن را روزبروز از دست میدهیم چرا که اختیار ما وذهن ورفتار وبرنامه ما نه نتیجه خلاقیت درونی بلکه سمت وسویی گرفته که خبرها وگزارش ها ودنیای مجازی و رسانه ای تعین میکنند ؟

ایا ما میتوانیم یک روز ده روز یک ماه فیس بوکمان را ببندیم ؟ ایا میتوانیم وات ساپ و دیگر امکانات ارتباطی را از موبایل خود حذف کنیم ؟ ایا میتوانیم فقط در طول شبانه روز فقط برای یک ساعت به خبرها گوش دهیم ؟ ایا میتوانیم از موبایل چشم پوشی کنیم وبه تلفن خانه ومنزل اکتفا کنیم ؟ و....

40 تا 50 سال پیش هیچ کدام از اینها نداشتیم وزندگی میکردیم واتفاقا شادابتر از اکنون بودیم .