" از طرف کهنه ایهای مقیم بندرعباس "

" تقدیم به روح آتش نشان فداکار ، این جنگل روییده و آزاده "

شهید برکت جوذری

 در میان باور همگان که دیگر کوچه های عشق خالی از فداکاری است، درخت تنومندی یافتیم بسان یک جنگل ، جنگلی روییده، آزاده و سترگ، در میان باور همه که می گفتند عشق های آتشین دیگر مرده ست ، عاشقی را سراغ داشتیم که  پروانه وار به شعله های آتش زد تا جان بدهد و حیات ببخشد تا عطر باور فداکاری در هوا پخش کند . آنگاه که در میان شعله های سرکش آتش نای نفس کشیدن نبود، دست های بخشنده ی  " برکت " مهربانی و ایثار می بخشید . همه از میان شعله های آتش بیرون آمدند ، اما "برکت" تمام هستی اش را بخشید تا جاودانه بماند تا " ایثار " بماند تا اگر مجال و حوصله ای باشد ،  در کتاب های درسی امان به جای دهقان فداکار ، " آتش نشان فداکار"  بیاید ، تو جانت را بخشیدی تا همواره باورمان شود هنوز گرمی دستان بخشنده ، روزی خورشید ی می شود در مدار سرد زمین ، تو آمدی در میان شعله های آتش جان دادی تا به هرمزگان امنیت ببخشی ، تو ایثار کردی تا به احترام تو خلیج فارس از تلاطم بایستد ، تو جانت را بخشیدی تا من در این دیار با خیالی آسوده نان آور خانه و خانواده ام باشم . تو روحت را بخشیدی تا فرشتگان به خالق یکتایت بگویند " فتبارک الله احسن الخالقین " تو بذر امید و عشق در دل تاریکی و دود کاشتی و خورشید وار رفتی تا من در سرزمین اجدادیت امیدوار بمانم ، من با یاد تو می مانم و نامت را بر زبان ها جاری خواهم نمود . بندر از نام تو اعتباری گسترده خواهد یافت. تو با خلیج همیشه فارس وداعی تلخ کردی اما من مرگ ترا باور نمی کنم ، تو زنده ای، تو جاودانه ای و همواره عطر یاد تو با شرجی بندرت آمیخته ست. تو به من درس دادی ، درس فداکاری و ایثار، دو حلقه ی گمشده در میان حب میزها و ریاست طلبی ها .روحت شاد و یادت جاودان باد.{ کهنه ایهای شاغل در بندر عباس _ پایگاه اطلاع رسانی روستای کهنه_ مربوطی }