بهرام رفیعی : عضو و خزانه دار هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی مرکز اوز            

اشاره آقای خضری ریاست محترم دانشگاه آزاد اوز و جواب آقای تیرزن به عنوان دانشجوی این دانشگاه در دیدار با ریاست  محترم دانشگاههای استان فارس قابل تامل بود .

ریاست محترم  دانشگاه همیشه در مدیریت خود نکات مثبتی اعمال می نمایند که بسیار ظریف بوده که اشاره به شایعه نمره دادن دانشگاه یکی از نکات مثبت مدیریتی او محسوب می گردد .کدام رییس دانشگاه در حضور مقامات بالاتر به قصور می پردازد جز اینکه یک استثنا فرض کنیم و این استثنا در وجود مدیریت محترم ملاحظه نماییم. و توضیح آقای تیرزن که از سر ارادت نسبت به دانشگاه بوده تامل دیگر می طلبد که هر دو شرح مبسوطی لازم دارد .

حضور چندین دانشجو در جمع حاضر که قطعا این دانشجویان از شخصیت های شخیص جامعه اوز و بخش بودند و خود هر یک دارای مسولیتهای اجتماعی و مشاغل مهم هستند مبرهن است که انگیزه ی بالایی در یادگیری دروس دارند و ای بسا برای درک مطلب آمده اند نه کسب مدرک .

و صد البته نمی توان به عنوان قاعده گرفت و یک استثناست.قاعده کلی در دانشگاه ها که خود مسوولین نیز بدان واقف بوده و باید در یک چنین جلساتی بدور از تعارفات مرسوم  بیشتر کالبد شکافی گردد این است که معمولا دانشجویان برای کسب مدرک می آیند تا درک مطلب.بدیهی است این مشکل سیستمی است و مختص یک دانشگاه و دو تا نیست و به مدیریت دانشگاه هم ربطی ندارد .

ازطرفی وقتی می گویند در دانشگاه نمره داده می شود این جوری هم نیست که بده بستان بین دانشجو و استاد برقرار باشد. شان و شخصیت اساتید ما خیلی بالاتر از این حرف هاست که بخواهند وارد یک چرخه مدرک گرایی و مدرک فروشی گردند .

اما آن چه مشاهده می شود نه یک بده بستان و تخلف وتقلب های اداری و آموزشی است بلکه ریشه در ساختار آموزشی ما چه در سطح عمومی یعنی مدارس ما و چه در سطح عالی یعنی دانشگاه ها  دارد که چرخه نظام آموزشی ما مختل ساخته است .

در سطح آموزش عمومی آن چه که در این حلقه آموزشی مفقود گردیده است حلقه ی یادگیری است که جایگزین آن یک حلقه ی انبان محفوظات است که باید پر و خالی گردد .

این لذت یادگیری که در جوهره ی ما ایرانی ها وجود داشته که نماد آن یک کفش دوز است که حاضر شده مخارج جنگ بپردازد تا فرزندش با سواد گردد و یا آن دانشمندی که تا لب گور و لحظه ی احتضار می آموخت تا مبادا نادانسته از این دنیا برود  می باشد . اکنون دیگر نیست و شاید معدود افرادی باشند که  تنها به خاطر یادگیری  تا لب گور بیاموزند تا مبادا نادانسته از دنیا بروند.

و مشکلات دیگر از جمله نظام آموزشی ما بنا به دلیل هزینه بر بودن تکرار پایه به دانش آموز اجازه تکرار مجدد پایه را نخواهد داد و همچنین تغییر نظام آموزشی به طور مکرر دانش آموز مجبور است با چندین درس افتاده در پایه ی بالاتر ادامه تحصیل دهد.

حال تصور بفرمایید یک چنین دانش آموزی پرت می شود به نظام آموزشی عالی که باید جوینده ی دانش باشد نه آموزنده ی دانش.

در دانشگاه نیز عواملی چون نبودن بحث آزاد،فهم آزاد و نقد آزاد ما را با مشکلات مضاعفی روبرو ساخته است و اکنون دانشجوی فعال و استاد با سواد و مدیریت لایق می طلبد که دانشگاه را از بن بست فعلی  رها ساخته و به سوی دانشگاهی به مفهوم مدرن رهنمون سازد .

ما، ناگزیریم دنیای مدرن را درک کنیم. ما وقتی محصول و میوه های دنیای مدرن چون دانشگاه ، تلفن، اتومبیل،  قطار و راه آهن پذیرفتیم روح حاکم بر آنها را نیز باید پذیرا باشیم. پوسته را پذیرفتیم و مرتب آن را بزک می کنیم اما  سیستمی که باید بر آن جاری باشد نپذیرفتیم. هنوز در جوامعی قشر بانوان از رانندگی منع می نمایند. موبایل و تلفن و دانشگاه که محصول دنیای مدرن است پذیرفتیم اما هنوز با خود کلنجار می رویم آیا شنیدن صدای نامحرم از پشت تلفن حایز است یا خیر هنوز که هنوز است در این باور سنتی خود ماندیم که کنار هم قرار گرفتن دختر و پسر ولو در محیط دانشگاهی و علمی حکم پنبه و کبریت دارد و جایز نیست .

باید بپذیریم که علم مرز نمی شناسد که غربی و شرقی کنیم. حصار بر نمی تابد یکی از اشتباهات دنیای غرب در قرون وسطی این بود که علم را محدود و محصور در کلیسا نمودند برای علم آقا بالا سر درست کردند آن موقع در ایران دار الحکمه داشتیم که انجمن علمی در آن فعال بود مترجمان و محققان زبر دست در آن به کار ترجمه و استنساخ آثار یونانی و سریانی و پهلوی و هندی سرگرم بودند ودانشمندان از هر نکته ای از جهان جمع می کردند  .

داستان لئو دانشمند غربی که در رشته های ریاضی ادبیات طب و اختر شناسی تبحر و تالیفات داشته در این جا مثال زدنی است که ایران آن روز قرن سوم هجری حاضر بود هزار سکه طلا بدهد تا لئو برای مدتی کوتاهی در ایران بماند اما امپراتور قبول نمی کند این در حالی بوده که جنگ بین دو امپراتور رایج بوده اما علم در سیاست  و مذهب محصور و محدود نمی کردند .

لذا لازم است که جریان مهاجرت نخبگان به خارج از مرزها و بالعکس به راحتی انجام گردد و اینکه این امر به عنوان فرصت یا تهدید تلقی نماییم معمولا به خط مشی و سیاست گذاری دولت ها بستگی خواهد داشت .

هر چند بنیاد گرایانی در نقاط مختلف جهان هستند که قدرت را در بحران و نا امنی جست وجو می کنند .

اما امروزه روز دیگر قدرت تحول ماهوی یافته که در تعبیر امروزی باید بگوییم قدرت همان دانایی است .چیزی که به وضوح در ادبیات فارسی خود می بینیم که :

"توانا بود هرکه دانا بود"

یا

"درخت تو گربار دانش بگیرد /به زیر آوری چرخ نیلوفری را".

اما با این اوصاف  چرا مصرف کننده ی اطلاعات علمی جهان باشیم و در توسعه اقتصادی ملی و محلی چرا دانشگاه های ما پیش قدم نباشد . به قول سهراب چشم ها را باید شست / جور دیگر باید دید .و بگردیم دنبال شهری که در آن پنجره ها رو به تجلی باز باشد .

 

از موارد قابل توجه در این بازدید رضایت بازدید کنندگان از پیشرفت کمی و کیفی کار ساختمانی دانشگاه بود که نشان از درایت، همت و توجه مدیریت و هیأت امنا دانشگاه و خیرین داشته و می طلبد که شهروندان محترم توجه بیشتر به امر ساخت دانشگاه نموده تا در آینده ای نزدیک کل ساختمان، محوطه، فضای سبز، بلوار ورودی و سر در دانشگاه به اتمام و محیطی دل پذیر برای جویندگان دانش فراهم گردد. پیام دانش