گروه فرهنگی هنری صحنه اوز :همیشه در هنگام صحبت هنرمندان با همدیگر و گفتمان تاتری , در می یابیم که تاتر به زندگی تشبیه شده است چون خلق بسیاری از حالات زندگی روزمره در قالب تاتر و بصورت زنده نشان داده خواهد شد, و برای همین است که اگر بازیگر دست از پا خطا کند و بدل تماشاگر ننشیند , به واقع انگار در زندگی در همان مقطع زمانی شکست خورده است. اما...

گروه هنری صحنه در 5 روز ( 3 روز روستای کهنه و 2 روز روستای کوره ) , با نمایش گرگم و گله می برم اجرا داشت.

هر چه بخاطرم می آورم تاکنون هیچ گروهی حداقل در لارستان , اجرای تاتری را به روستاها نبرده است... شاید به دلیل رفت و آمد و حمل دکور از این جا به آن جا که خود قطعا سختی کار خود را دارد بدون شک.

اما ما در اولین سال حضور دوباره گروه نمایشی خود این مهم را با هر سختی بود انجام دادیم و بابت آن از عارف حاجی پور , دوست و یار صمیمی مان در روستای کهنه سپاسگزاریم که جرقه آن را ابتدا روشن نمود و دانش آموزان کلاس خود را به اوز آورد جهت تماشای تاتر و ما هم به نوعی برای تشکر و تقدیر خود از این دانش آموزان , مقابله به مثل نمودیم.

اما ماجرا به همین مقدار ختم نخواهد شد....

شور و شوق عجیبی که در این 5 روز اجرا مشاهده نمودیم و خیل تماشاگرانی که به صف ایستاده بودند (روزی 140 نفر از تاتر ما بازدید کردند) , ما را بر آن داشت تا این چند خط رابنویسیم:

روستای کهنه و کوره که ما در آن اجرا داشتیم , دارای سالن خوب و شیک با گنجایش 140 و 180 نفر می باشد که اولی در دبیرستان سلحشور کهنه و دومی در دبستان شهید آیت کوره واقع شده است.

اما این سالن ها که توسط خیرین , عالی ساخته شده است و حتی در سالن کهنه صندلی های بسیار استاندارد هم وجود داشت , از لحاظ نور و صدای سن و تجهیزات اجرای یک نمایش , در حد متوسط قرار دارد و بسیاری از موانع اجرا را همین موارد برای ما نیز ایجاد نمود.

بنابراین در این برهه از زمان و توجه بیش از پیش لارستان به تاتر و بیدار شدن اغلب گروه های نمایشی از خواب غفلت , بایستی به این سالن ها و نهادینه نمودن تاتر و نمایش , بویژه در بین کودکان و نوجوانان , توجه زیاد و عالی داشت زیرا همین عزیزان در آینده , جامعه ما را خواهند ساخت.

موانع پیش روی گروه های تاتری جهت اجرا در روستا ها بایستی برداشته شود و تعامل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی با آموزش و پرورش , بایستی بیش از این ها باشد. ( جهت اجرای تاتر در روستای کوره از هفت خوان رستم گذشتیم , هماهنگی با دبستان و حراست آموزش و پرورش تا نامه هماهنگی دهیار و شورا ... گرچه طالبی مدیر دبستان شهید ایت کوره و آموزش و پرورش اوز سریعا هماهنگی ها را انجام دادند که از انها سپاسگزاریم , اما واقعا بجاست و قتی نمایشی از اداره فرهنگ و ارشاد مجوز رسمی دارد و برای اجرا در روستاها , زحمت رفت و آمد , حمل دکور و وسایل را بجان می خرد , این گونه مشکلات به حداقل برسد. )

به هر روی اداره آموزش و پرورش منطقه اوز و شخص رضایی , ریاست این اداره , که دیدی باز و اندیشه ای شگرف در امور فرهنگی دارد و این مهم از کیفیت کارش , به وضوح نمایان است , و همچنین خانم هاشمی ریاست خستگی ناپذیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اوز , بایستی طی جلساتی با گروه های نمایشی اوز و انجمن نمایش اوز , سرمایه گذاری دقیق تری بر روی این هنر ناب در اوز و بویژه در روستا های بخش اوز انجام دهند , زیرا در این برهه زمانی تاتر برای روستاها , تعبیری از زندگی نیست , تاتر برای آنها قطعا یک نیاز است و بس. این را بوضوح می شد از استقبال کودکان و نوجوانان و همصدا شدن آنها با بازیگران در حین اجرا لمس کرد.

برای ما این اجرا در این دو روستا خاطره شد , خاطره ای بیاد ماندنی.