" ماه فرو ماند از جمال محمد "

روستای کهنه حوادث تلخی چون زلزله ٬سیل ٬ قحطی ٬ ناامنی ٬ مهاجرت های پیاپی ٬ مرگ ومیر دسته جمعی در سال درده ٬مرگ های تلخ و نابهنگام جوانان برومند و ... را پشت سر نهاده است . در میان این حوادث قتل سه جوان در فروردین ۱۳۵۹ در حادثه ی کوه پهروز هرگز از اذهان مردم پاک نخواهد شد. قتل ابراهیم نوری یکدانه فرزند مرحوم حاجی امین - محمد نبی نبوی فرزند مرحوم درویشعلی و محمد نور نوری فرزند مرحوم حاجی یوسف.سه جوان در سنین جوانی از روستای کهنه و هر سه مقتول ازطایفه ی حاجی محمد نبی. اجساد آنان پس از شش روز تجسس و گشت عمومی در غاری از کوه پهروز پیدا شد . حادثه ای بس تلخ که نه تنها روستای کهنه بلکه منطقه را در بهت و وحشت فرو می برد....... در همان روزها نوزادی - محمد نور - از این سو طوری چشم به روی جهان باز می کند که از دیگر سو جسد پدرش - محمد نور - که آماج گلوله های متعدد قرار گرفته و زیر آفتاب آن شش روز له و متعفن شده است به خاک سپرده می شود. آن نوزاد - محمد نور-  اکنون بزرگ شده است بی آنکه رخسار زیبای پدر را دیده  و مهر پدری را اندکی تجربه کرده باشد . بی حضور پدر امروز به اتفاق تنها برادر خود- نورالدین- مراسم با شکوه عروسی خود را برگزار می نماید. تمامی مراسم ها جولانگاهی است برای جوانان کهنه برایشان تفاوتی ندارد جشن باشد یا عزا .

"نیش باشد زحمتش با هم کشیم           نوش باشد شکرش با هم خوریم "

همه ی مردم آمده بودند تا به این دو جوان بگویند اگر دست تقدیر و حکمت الهی آنان را از داشتن پدر محروم کرده است ٬آنان تلاش خواهند نمود تا با حضور خود  ازتلخی این غم بکاهند . طبق معمول استاد ساز و کرنای محلی استاد " اکبر " در ساز دهنی دمید و مردم را فرا خواند . جمعیت به دور دامادها حلقه ی اتحاد و همدلی زدند . کت وشلوار و کراوات داماد بزرگتر از چمدان خارج شد. صدای رسای بزرگی  شنیده می شد.  "ماه فرو ماند از جمال محمد " . و سپس جواب حضار " صل علی محمد ".......و بعد نوبت میرسد به محمدنور تا با صلوات های متعدد لباس دامادی را بر تنش کنند. اشک در چشمان همه حلقه بسته است . خدایا چه می شد اگر آن حادثه ی تلخ اتفاق نمی افتاد تا پدرشان - محمدنور - هم در شیرین ترین روز زندگی اشان حضور داشت .....؟ به یاد شعر سهراب افتادم : " کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ کار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم . پشت دانایی اردو بزنیم.

محمد نور و نورالدین نوری

مثل همه راضی می شویم به رضای خدا . صدای تمبلک و کرنا در کوه می پیچد. مراسم روبوسی وتبریک و شاباش به پایان می رسد . دستمال های رقص توزیع و حلقه ی رقص محلی با حضور جوانان و بعضآ بزرگترها تشکیل می شود. دامادها نیز به تبعیت از رسم دیرینه دستمالی و رقصی .

پس از پایان مراسم رقص عکسی به یادگار در کنار همدیگر گرفته می شود تا حلقه اتحاد و همدلی ما محکمتر از گذشته شود.

پس از پایان مراسم  دامادها می روند تا بوسه ای به پاس سال ها رنج و ملامت یتیم داری بر دست و پیشانی مادر بزنند . " پری " این بانوی بزرگوار برای این دو جوان هم پدر و هم مادر بوده است و امروز دیگر نمی تواند درد هجران را در این وصل مضاعف پنهان کند . او می گرید . در شادی عروسی فرزندان اشک شادی می ریزد یا در نبود همسرش ؟

بعد از نماز خفتن مراسم چوب بازی در جلوی خانه حاج حسین برگزار می شود . این مراسم گر چه آن گرمی ٬جذبه و ابهت قدیم را ندارد اما با حضورو همت چوب بازهای محلی برگزار گردید.

در پایان عروسی زخمی بر دل و زخمی بر پا