فتنه یا استیصال؟

آفتاب لارستان:‌ متن پیش رو به قلم دکتر «امیرحمزه مهرابی» در نقد اظهارات صوتی اخیر دکتر «کاظم رحیمی نژاد»‌ منتشر شده در فضای مجازی درباره زبان مردم منطقه است که توسط ایشان برای سایت آفتاب لارستان ارسال شده است.

گفتنی است مطالب مندرج در این بخش لزوما موید دیدگاه سایت «آفتاب لارستان» نیست و حق پاسخگویی به آن نیز در همین سایت محفوظ است.

***

دکتر امیرحمزه مهرابی:‌ دیر زمانی است پدیده مبارکی در منطقه شکل گرفته است که برای من دانشگاهی لذت بخش و غرور آفرین بود و آن طرح دیدگاه های عالمانه و تخصصی صاحب نظران و نخبگان پیرامون «زبان و گویش» منطقه است. عده ای بر قدمت و مستند بودن یک زبان (گویش) تاکید داشتند و گروه دیگر بر گسترش، فراگیری و تمایل مردم بر زبان (گویش) دیگری اصرار می ورزیدند و من نیز مشتاقانه همه نظرات را پیگیری می کردم.

گروهی که دردفاع از زبان (گویش) لارستانی به میدان آمده بودند می توان به دوگروه تقسیم کرد:

۱)عده ای تلاش داشتند بابهره گیری از مستندات تاریخی و با پشتوانه اطلاعات فرهنگ شناسی و زبان شناسی با آمیزه ای از تعصبات ناسیونالیستی، حقانیت خود و فرهنگ و زبان خویش را با اثبات برسانند.

۲)دسته دیگری تلاش داشتند از موضع قدرت و سوء استفاده از جایگاه رسمی، حرف خود را به زور به کرسی بنشانند. مثل نامه نگاری نماینده پیشین (دکتر جعفرپور) و شورای شهر لار  به صدا و سیما و سایر نهادهای فرهنگی.

اما در گستره دیگر، نویسندگانی از گراش، اوز، خنج، بستک و بندرعباس و… با رویکردهای متنوع، سعی داشتند دیدگاه های جدیدی را طرح کنند و یا به نویسندگان و گویندگان لاری پاسخ در خور بدهند. در این میان برخی از صاحب نظران برای تقریب و نزدیکی دیدگاه ها، پیشنهادات بینابینی را مطرح می ساختند که مثلاً برای زبان (گویش) مردم منطقه، به جای واژه های «لارستانی» یا «اچمی» از واژه دیگری غیر از این دو استفاده شود. رسانه های بومی نیز بدون دخل و تصرف در نوشته ها، آن را منتشر می کردند و به ایجاد یک فضای نخبگانی و عالمانه کمک می نمودند.

در این مدت دوستان زیادی با من تماس داشتند و از من نیز می خواستند در این زمینه نظراتم را بیان کنم. دنبال فرصتی می گشتم که این خواسته بحق دوستانم را اجابت کنم، تا اینکه کتاب عالمانه، محققانه و منصفا نه «خطه لار» نوشته جناب آقای غلامحسین محسنی به زیور چاپ آراسته و پخش شد. دریافتم که همه آن چیزی که در پی آن بودم، در این کتاب ارزشمند بطور مفصل و مستند آمده است و محتوای مقالات دوستانی از گراش و برخی از شهرها به خوبی حق مطلب را ادا کرده اند. لذا نگارش مقاله ای جدید را غیر ضروری یافتم.

تا اینکه امروز (۱۲ تیرماه ۹۹) فایل های صوتی جناب آقای دکتر کاظم رحیمی نژاد درفضای مجازی منتشر شد. ایشان در این فایل ها به جای ارائه بحث عالمانه راجع به زبان و زبان شناسی (که تخصص اوست) به اصالت و ریشه مردم منطقه و اچمی زبان ها توهین کرده است. در این فایل های صوتی که در گروه واتساپی «بنیاد توسعه لارستان» بین ایشان و سایر کاربران رد و بدل شده، ما حصل ادعای ایشان این است که:

«این افرادی که اچمی صحبت می کنند افرادی هستند که یک عمری زیر دست و پای عرب ها زندگی کرده اند. اچمی یک چیزِمن درآوردی است که یک مشت آدم بی سر و پا ازآن استفاده می کنند. اچمی، زبانی بی اصل و ریشه ای مثل خودشان است!!.

اصطلاح اچمی، عرب ها برای بخشی از مردم جنوب استان فارس بکار می برند. عرب های کشورهای خلیج فارس «اچمی» را مترادف با «عجمی» و برای تحقیر ما به کار برده اند و برخی از افراد هم از روی بی اطلاعی یا کینه و عداوت آن را بکار می برند و…»

قاعدتاً برای همه این ادعاهای بی سند، پاسخ عالمانه وجود دارد و در همان گروه نیز برخی از فرهیختگان، به ایشان پاسخ داده اند.

توقع این بود که یک استاد زبان شناس، با ادبیاتی متین و با نگرشی عالمانه بدون توهین، مقاله ای را که نمی پسندد، نقد کند و هرگز به خود اجازه ندهد که به نویسنده آن متن توهین نماید چه برسد به گویشوران شریف آن زبان. ولی بیانات اولیه ایشان و توجیهات بعدی نامبرده، چنان سخیف و مشحون از توهین و تحقیر همراه با ادعاهای واهی است که جایی برای پاسخ و نقد عالمانه نمی گذارد.

اما آنچه مرا به نگارش این نوشته واداشت، بیان دو نکته مهم در این زمینه است:

نکته اول -پس از نگارش مقالات وزین و قوی از سوی نویسندگان گراشی، خنجی، اوزی، بستکی و… و انتشار کتاب مستدل «خطه لار»، برادران لاری ما که دستشان از استدلال های منطقی و پاسخ های علمی خالی بود، زیر میز مناظره و مباحثه علمی زدند و با توهین و تحقیر دیگران، تلاش دارند رقبا را از میدان به درکرده و حرف خود را به کرسی بنشانند. همگان می دانند که این رفتارهای احساسی و برخاسته از عصبانیت، بیانگر استیصال و پذیرش ضمنی شکست است .چه خود به آن اقرار بکنند یا نکنند.

عجیب آن که آقای رحیمی نژاد -طبق سیره اسلافشان- در بیانات بعدی به جای عذرخواهی و پذیرش اشتباه خود، دیگران را به شکایت و پیگیری قضایی تهدید می کند. لابد دوستان فراموش نکرده اند که در آغاز دوره اول نمایندگی آقای جعفرپور پس از رد و بدل چند یادداشت بین من و ایشان بر سر کم کاری نماینده و سنگ اندازی ایشان در راه اندازی ادارات شهرستان گراش، پس از اینکه با ارائه مستندات، ایشان دیگر حرفی برای گفتن نداشت، بنده را تهدید به شکایت و پیگیری قضایی و استفاده از داغ و درفش کرد. (به مقاله رمز گشایی از یک سرآسیمگی رجوع شود)

نکته دوم-پیش بینی کارشناسان سیاسی-امنیتی این است که دشمن در ادامه پروژه های خرابکارانه چند سال اخیر، برای سال ۹۹ برنامه وسیعی برای ایجاد آشوب و نا امنی در کشور دارد. نگارش نامه سرگشاده آقای موسوی خوئینی ها وانتشار نظرات افرادی مثل حجاریان و تاجزداه و تلاش برای منتسب کردن مشکلات اقتصادی کشور به رهبری و تحریک احساسات اقشاردهک پایین جامعه به شورش مدنی، شروع پروژه خطرناکی است که ازسوی دنباله های آن ها درمناطق وشهر های دیگرتدوام می یابد.

اقدام آقای رحیمی نژاد در توهین به گویشوران اچمی و انسان های شریف و بانیان رونق و توسعه منطقه با استفاده از کلمات ناپسندی مثل «بی سرو پا» و «بی اصل و نسب» و تحریک احساسات مردم منطقه و دامن زدن به مسائل عرب و عجم در این شرایط حساس، در این پازل فتنه ۹۹ قابل ارزیابی است.

اقدام ایشان و اصرار و سماجت وی بر دیدگاه توهین آمیزخود به عنوان یک چهره رادیکال با گرایشات خاص سیاسی و با سابقه و نقش آفرینی در حوادث گذشته و رد صلاحیتش در انتخابات گذشته، نمی تواند اتفاقی باشد. ای کاش فرهیختگان و شخصیت های شناخته شده لاری، رفتار و گفتار غیر قابل دفاع ایشان را محکوم می کردند و از وی برائت می جستند.

در هر حال، در این زمینه قطعاً نیروهای امنیتی و قضایی کاملا هوشیارند و به موقع به وظیفه خود در جلوگیری از ایجاد فتنه ای جدید در منطقه عمل خواهند کرد. از مردم نیز انتظار می رود ضمن حفظ متانت و خونسردی خود از هرگونه اقدام متقابل پرهیز کنند و موضوع را از طریق مراجع قضایی پیگیری نمایند.