شکارچی یا بیمار روانی ؟

شهرام‌ اخترشناس:  این دو معقوله کاملا از هم جداست .

ابتدا می پردازیم به معرفی شکارچی ؛

یک شکارچی حرفه ای می تواند خوب و بد را از هم تشخیص دهد .
زمان شکار و تعداد شکار رو خیلی خوب رعایت می‌کند .
یک شکارچی حرفه ای در این برهه از زمان که کم آبی و بی آبی سرتاسر سرزمینمان را فراگرفته است خود به دنبال احیای حیاط وحش و حامی محیط زیست می شود که مبادا نسل این موجودات رو به انقراض رود هر چند ما حامیان طبیعت و محیط زیست با شکار کاملا مخالف هستیم و هر توجیهی برای نابود سازی و آسیب زدن به طبیعت و محیط زیست را رد می کنیم .

و اما معرفی بیمار روانی:
این دسته از بیماران که خود را شکارچی قلمداد می‌کنند و به خرابکاری‌های خود افتخار هم میکنند در بین دوستان نزدیکشان  هیچ رحم و مروت و انسانیتی ندارند و کاملا می‌توانند  خطرناک باشند برای طبیعت و محیط زیست. گاها برای خانواده ی خود خلق و خوی وحشی گری هم دارند .
در این برهه  از زمان که با کمبود بارندگی مواجه شدیم و به خودی خود طبیعت و محیط زیست در معرض بحران ناشی از کم آبی هست و پرندگان و حیواناتی را دست به دامان انسانها و رمقی برای گریز  از دست اینچنین افرادی ندارند 
شروع به نسل کشی کرده و باد در گلو  جنایات خود رو افتخارات شکار می‌نامند .
می بایست گفته شود به چنین افرادی که شما را شکارچی ننامند شما یه عده جانی و بیمار روانی هستید که قلبی در سینه ندارید .
این بود مقایسه ی شکارچی و یه بیمار روانی که خود را شکارچی قلمداد می‌کند و هیچ درکی و شعوری از انسانیت ندارد .
بی شک طبیعت و محیط زیست انتقام خود را از ما خواهد گرفت به هر طریقی که باشد .
آیا کم بارندگی و بی آبی نمی‌تواند یک انتقام باشد ؟