مهندس هادي صديقي :

مفاخر فرهنگي هرملت از سرمايه هاي ارزشمند اجتماعي آن جامعه محسوب مي شوند كه بايستي در پاسداشت آنها و آثارشان از هيچ كوششي دريغ نورزيد. برخي از اين مفاخر همانند فردوسي و خيام و حافظ و سعدي و مولانا مرزهاي جغرافيايي و زماني را درنورديده براي هميشه ي تاريخ در پهنه هستي ماندگار و جاودان شده اند و در طي قرون مردم از آثار و افكارشان بهره برده اند و برخي تنها در چارچوب مرزهاي ايران مانده و ايرانيان همواره از آنها سود جسته اند. در اين ميان مفاخر ديگري نيز هستند كه در نواحي مختلف ايران زيسته اند و خدمات بسي ارزشمند و گرانسنگ به آن ناحيه و فرهنگ منطقه خويش نموده اند وليكن  هيچگاه نامشان از دايره آن ناحيه  فراتر نرفته است. وظيفه تك تك ما اينست كه چنين افرادي را همواره پاس داشته و آنها را همراهي، همياري و پشتيباني نماييم تا بر وسعت خدمات فرهنگي شان بيفزايند تا  جامعه بيش از پيش  از وجودشان بهره مند گردد و از افكار و آثارشان سود جويد. پس از مرگ آنها نيز نبايستي آنها را فراموش كرد و آثار و افكارشان را به بايگاني سپرد بلكه بايستي آنها را از دل تاريخ بدر آورد و به اجتماع معرفي نمود و آرا و افكارشان را به مردم شناساند كه اگر چنين كرديم فرهنگ غني ما همواره پويا خواهد ماند و رنگ كهنگي و فراموشي به خود نخواهد گرفت؛ چرا كه فراموشي بزرگان و فرهيختگان و آثارشان در هر جامعه اي مرگ فرهنگي آن جامعه را در پيش خواهد داشت كه نتيجه اش از بين رفتن خرده فرهنگها و فرهنگ هاي جوامع گوناگوني است كه مي بينيم امروزه جز نامي از آنها باقي نمانده است.

در اوز ما نيز از اين دست انسانهاي بزرگ كم نيستند كه جامعه در حفظ و نشر آثارشان كوتاهي ورزيده يا وجود آنها را پاس نداشته است. بايستي نيك انديشان و فرهيختگان جامعه دست در دست هم نهاده آثار گذشتگان را گردآوري كرده و اگر نياز به روزرساني داشته باشد آنها را بروز كرده به دست چاپ سپارند تا افراد بيشتري بتوانند از آنها استفاده نمايند. براي نمونه مي توان به كتابهايي همانند تاريخ دلگشاي اوز تاليف شادروان كرامتي و ضرب المثل هاي اوزي تاليف شادروان عبدالغفار سيفايي اشاره نمود كه سالهاست از انتشار آنها مي گذرد و ديگر در هيچ كتابفروشي نمي توان نسخه اي از آنها يافت تا در اختيار علاقمندان قرار داد. البته ناگفته نماند در اين سالها كارهاي مفيد بسياري در حفظ و ماندگار كردن آثار گذشتگان بر داشته شده است كه مي توان به نمونه هايي مانند آنچه در ادامه خواهد آمد اشاره كرد: پژوهش و چاپ كتاب درباره آثار تاريخي اوز توسط خانم حميرا كمال، كار بزرگ عنايت الله نامور در گردآوري و چاپ ديوان تايب اوزي؛ مهندس عبدالله خضري در گردآوري، نت نويسي و چاپ اشعار شادروان مصطفي خضري و نيز با گردهم آوردن گروهي متشكل از كارشناسان ادبيات جهت پژوهش بر روي گويش اوزي؛ عبدالله جانفدا با  بيش از دو دهه گردآوري واژه هاي اوزي و آماده كردن يك فرهنگ واژگان كامل اوزي، فرشته كرامتي با گردآوري و چاپ يادداشتهاي محمدامين كرامتي، نشريه عصر اوز با به وجود آوردن تشكلهاي فرهنگي و چاپ و انتشار مقالات گوناگون در رابطه با تاريخ و فرهنگ اوز  و بسيار افراد ديگر كه هركدام كارهاي ارزنده و مفيدي در اين  خصوص انجام داده اند كه خود نيازمند مقاله اي  مفصل و جداگانه مي باشد.

 آنچه سبب شد تا مقدمه ي فوق به نگارش درآيد انتشار زندگينامه شادروان عبدالغفار سيفايي اوزي در وبلاگ عنايت الله نامور با عنوان گپ و لپ http://gapolap.blogfa.com/ كه پيشتر به خوانندگان معرفي گشته است؛ مي باشد.

اميد است كتاب ارزشمند شادروان سيفايي دوباره به زيور چاپ آراسته گردد و در اختيار دوستداران فرهنگ اين مرز و بوم قرار گيرد. حال بهتر است به زندگينامه ايشان كه برگرفته از وبلاگ گپ و لپ مي باشد بپردازيم.

« مرحوم عبدالغفار سیفایی فرزند مرحوم اسماعیل سیفایی اوزی در سال 1296شمسی متولد شد واز آنجا که پدرش در شهر  بندرلنگه شاغل و ساکن بود تحصیلات مقدماتی را در دبستان ملی محمدیه بندرلنگه گذراند و بعد برای ادامه تحصیل به هندوستان رفته دبیرستان " سنت رویر "  بپایان رسانیده و به بندر لنگه بازگشت وپس از مراجعت از بندرلنگه ابتدا در دبستانها به آموزگاري پرداخت و چندي در حوزه فرهنگ بندرعباس بود مدت 10 سال در آموزش و پرورش رفسنجان و تا پايان خدمت  و تدريس د ركرمان دبير ادبيات و زبان عربي بود. وي پس از سال 1333 كه در خدمت فرهنگ و آموزش و پرورش بود در سال 1345 شمسي بازنشسته شد و از آن تاريخ تا پايان عمر در شهر شيراز اقامت گزيد و در صبح جمعه 25 ارديبهشت 1366 شمسي پس از 70 سال زندگي پربار در ديار سعدي و حافظ به سراي باقي شتافت و در همان شهر ، مدفون گرديد.

كتاب ارزشمند " ضرب المثل هاي محلي اوز" كه به كوشش فرزندان او در سال 1368 به چاپ رسيده از آثار ماندگاري است كه نشانه هاي فرهنگي و محلي مردم اوز را با خود دارد. در اين كتاب كه در 150 صفحه به چاپ رسيده 145 ضرب المثل اوزي در آن به گويش اوزي آورده و به فارسي براي هر كدام از ضرب المثل ها توضيح لازم داده شده است. البته از مرحوم عبدالغفار سيفايي شعر و نوشته هاي ديگري نيز موجود است كه متاسفانه هنوز به چاپ نرسيده كه اميد آن را داريم همچنان كه فرزندان ايشان در مقدمه كتاب ضرب المثل هاي اوزي اشاره نموده اند بدست چاپ و انتشار بسپارند تا مردم اوز و فرهنگ دوستان جامعه بيشتر با نوشته هاي او آشنا شوند. »‌‌

در ادامه وبلاگ وزين " گپ و لپ" در رابطه با شخصيت شادروان عبدالغفار سيفايي اوزي آورده است: « سيفايي، مردي اديب و شاعر، پاكدل و پاك نظر و نيك محضر بود. خطي خوب و انشايي سليس و روان داشت. از آن مرحوم،‌ مجموعه اي از اشعار نغز و حكيمانه و كتاب جالب " ضرب المثل هاي اوزي " به يادگار مانده است.

فرهنگستان ايران،‌ قدر و منزلت اين استاد اديب و فرهيخته را نيكو ادا نمود و شرح حال آن شادروان در جلد سوم كتاب دانشمندان و سخن سرايان فارس تاليف محمدحسين ركن زاده آدميت در سال 1339 شمسي به دست چاپ سپرد  كه در آن ضمن آنكه عبدالغفار سيفايي را يكي از سخن سرايان فارس معرفي كرده يكي از شعرهاي ايشان هم در آن كتاب درج نموده است.

اي دوست در فراق تو افسرده شد دلم/ گويي كه نيست جز  غم روي تو حاصلم/ شب تا سحر به ذكر تو بيدار مانده ام/ تا كس نگويد آن كه زياد تو غافلم/ باور مكن كه بي تو بهشت آرزو كنم/ خوش بود اگر بدي سر كوي تو منزلم/ گويا بهشت جايگه مقبلان بود/ گر رخصتم بود به جوار تو مقبلم/ يك روز گفته اي كه به عهدت وفا كني/ روزي كني كه سبزه دميده است از گلم/ از دست روزگار شكايت كجا برم/ خاموش كرد باد بلا شمع محفلم. »