اتاق اصناف و نقشی خنثی، در حمایت از کسبه های خوشنام محلی...

✍️امیررضارضایی

(خبرنگار مردمی و رسانه شهرستان اوز)

پوریا، کاسب خوشنام، معتمد و دارای روحیات حسنه معنوی و مردمداری، پس از چندسال کاسبی در محله مسکن مهر، مجبور به ترک محل کسب خود شده و مغازه خود را می بندد و به جای دیگری نقل مکان می کند...

علت: درخواست اجاره بهای سنگین و بالاتر از عرف رایج، توسط مالک!!....

محسن، کاسب خوشنام و ارزان فروش شهر، پس از چندسال کاسبی و جذب مشتریان ثابت، مجبور به تعطیلی محل کسب خود می شود..

علت: تورم ناگهانی و کافی نبودن سرمایه برای ماندگاری در بازار...

این دو مثال حقیقی و نه تخیلی و غیرواقعی، حکایتی از دهها مورد و یا بیشتر، در هر سال است که نه تنها در این شهر، بلکه در کل کشورمان ایران، با این چالش های خسارت بار در حوزه بازار، روبرو هستیم...

اینکه به چه اندازه، دولتها با قوانین حمایتی از مستاجران و کاسبان خوشنام، توانسته اند این مشکلات را حل کنند، بی تعارف اگر بیان کنیم: هیچ که هیچ و عددی هم که گاها، با درصدهای اعلان شده از طرف دولت یا صنوف برای اجاره بها اعلام می شود تا به نوعی کنترل کننده مبلغ اجاره بهای سالیانه باشد نیز، به دلیل نبودن سازوکاری برای جلوگیری از فرار مالکین در تعیین اجاره بهای خود، با اقدامات نمایشی و قراردادهای صوری، هیچگاه عملیاتی نشده است...

اما چگونه می توان در مرکز شهرستانی چون اوز، که در کنار نزدیکترین شهرهای پر رونق و پر مشتری، که حاصل سالها تلاش متولیان آن، در ایجاد زیرساختهای تجاری و بازاری بوده و نیز پرورش کاسبانی حرفه ای که از بطن کسب و کار خود، با حمایت های خانوادگی، بازاری و عرق محلی داشتن، بیرون آمده و توانسته اند گوی سبقت و رقابت و تجارت را، از این منطقه وسیعتر از همسایه گانش، بربایند، سری بلند کرد و عرض اندام نمود؟

آیا یکی از دهها دلیل برای رونق گرفتن یک کسب و کار، ثبات محل کسب و درآمد برای کاسبکاران نیست؟

کاسب و مغازه داری که با حسن اخلاق و منش مردمداری و مشتری مداری، محل کسب خود را رونق می بخشد که تاثیری مثبت برای رونق یک شهر دارد و عمر گرانمایه خود را صرف ثبات و گیرایی و نگه داشتن مشتریان خود می کند، اما به ناگاه در سر رسید سالی، به راحتی و با جنباندن لبان افزایشی بیش از عرف مالک خود، مجبور به ترک محل کسب خود می شود و دربدر به دنبال مکانی دیگر گشته و یا سرخورده از تبعات منفی جابه جایی، دیگر نتواند قد الم کند، چگونه این بازار نیمه زنده، به ثبات مشتری مداری کسبه برسد؟

اتاق اصناف در این مرحله بحرانی برای کاسب، بعنوان یکی از متولیان بالاسری کاسب و بازاری، در کجا قرار دارد؟

نقشی همچون همان فعالیت های دستوری در کل کشور؟

به یقین تلاش اتاق اصناف، در فعالیت های دستوری، بر هیچ ناظری پوشیده نیست. اما آیا در شهری کوچک چون اوز، اتاق اصناف، توانایی ایده پردازی حمایتی، خارج از فعالیت های عنوان شده در مسئولیت ثابتش را ندارد؟

آیا اتاق اصناف، توانایی ارائه طرحهای حمایتی عملی و نه صرفا محدود شده به تقدیرات کاغذی، که به در هر نانوایی هم برده شود، نان هم نمی دهند، ندارد؟

آیا اتاق اصناف توانایی تشکیل شورایی حمایتی از جنس سرمایه داران دغدغه مند، که از کسبه های خوشنامی که رونق این بازار به کما رفته شهر را، با نفسهای سخت و سنگین و طاقت فرسای روزانه خود، احیا می کنند ندارد، تا مثلا با صدور کارت های طلایی خوش اعتباری به کسبه خوشنام و خوش اعتبار، از همین شورا، مساعده و حمایت عملی ببینند؟

این گفته ها، نافی زحمات و تلاش متولیان اتاق اصناف در دوره های مختلف این اتاق نیست، ضمن اینکه فعالیتشان نیز، پوشیده بر هر منتقد منصفی نیز نخواهد بود...

بلکه درخواست و پیشنهادی برای یک تحول اساسی و ابتکاری در حوزه بازار این شهرستان است تا حمایت های عملی ایجاد شود و نه صرفا فرمایشی...

آیا کاسبان خوش اعتبار و‌خوشنامی که اعتبار این شهرند و شاید دچار مشکل اجاره و مالک می شوند، باید رها کرد؟

به یقین؛ اگر اراده ای عملی و برآمده از طرحهای ابتکاری وجود داشت، نه تنها نباید رها کرد، بلکه باید دو دستی به این کاسبان معتبر چسبید که ماندگار شوند، در این شهری که جمعیتش نیز، رو به منفی است،... و به راحتی همان مشتریانی که جای خالی این کسبه های باغیرت و طرد شده از سوی مالکین، به دلیل عدم حمایت متولیان کسب و کار و بازار که ببینند، جذب شهرهای قلاب گیر همسایه می شوند و به خوبی جای کاسب شما را پر می کنند....

اتاق اصناف شهرستان اوز، نیازمند اتاق فکری عملی، برای ساخت چترهای حمایتی اثرگذار، در اطراف بازاریان و‌کاسبان خوشنام و مردمداری است که دچار مشکلات مالی می شوند، و یا با مالک خود دچار مشکل اجاره می شوند... و یا برای رونق کسب و‌کار خود، نیازمند حمایت مالی بدون بهره هستند....

اتاق اصناف، نیازمند تولد این تشکل حمایتی است تا حافظ نسلی از کاسبان خوش اعتباری باشد که سازنده نسلی ماندگار، برای پس از خود شوند....