یحیی ابراهیمی/موزه مردم‌شناسی اوز : ششمین تجلیل توسط بنیاد نیکوکاران امیدآفرین و دیدار با بزرگان شهرستان اوز، تقدیر از فرهنگی بازنشسته، مصطفی رضایی بود.

سید یوسف حسینی به اتفاق احمد جلیلی، مسعود کراماتی، احمد کریما، فواد کاویانی، جعفر کمالی، محمد رفیع نامی از اعضای هیئت‌ مدیره و هیئت امنای بنیاد نیکوکاران امیدآفرین، به دیدار مصطفی رضایی، پیشکسوت فرهنگ دوست شهرستان اوز رفته و ساعتی را با وی به گفتگو پرداختند. در آخر به پاس قدردانی از زحمات بلند مدت ایشان، که در عرصه های مختلف برای شهرستان کشیده اند، با دادن تندیس زیبا و دست ساز آب انبار، که نماد شهرستان اوز هم می باشد تجلیل و قدردانی به عمل آمد.

مصطفی رضایی، متولد ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۵ در روستای کهنه شهرستان اوز، پس از گذراندن دوران تحصیل در کهنه، اوز و لار، موفق به اخذ مدرک کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی شد. وی فعالیت خود در آموزش‌ و پرورش را از سال ۱۳۷۳ به‌عنوان دبیر زبان انگلیسی آغاز کرد و در سال ۱۳۷۴ به استخدام رسمی درآمد. رضایی علاوه بر تدریس، بیش از یک دهه به‌عنوان سرگروه درس زبان انگلیسی و مدرس کلاس‌های کنکور فعالیت داشت.

او از سال ۱۳۷۴ به آموزش خوشنویسی پرداخت و موفق به دریافت مدارک ممتاز خط نستعلیق و تحریری از انجمن خوشنویسان ایران شد. همچنین خط لاتین به سبک کاپرپلیت را آموخت و آن را به تعدادی از هنرجویان در اوز آموزش داد و در نمایشگاه‌های خوشنویسی لار و اوز حضور داشت.

رضایی در کنار فعالیت‌های آموزشی و هنری، سابقه طولانی در ورزش و امور اجتماعی دارد و هم‌اکنون عضو شورای ورزشی کهنه و توحید است. وی همچنین از سال ۱۳۹۶ مدیریت کمیته خیریه سلامت و درمان را بر عهده داشته و در زمینه حمایت از بیماران نیازمند و افراد دارای معلولیت فعالیت کرده است.

بخش دیگری از فعالیت‌های او به معرفی تاریخ، فرهنگ و میراث روستای کهنه اختصاص دارد. رضایی با مدیریت کارگروه بافت تاریخی کهنه و مشارکت در برنامه‌های میراث فرهنگی، در بازسازی و مرمت بناهای تاریخی روستا نقش داشته و در معرفی این بافت تاریخی به گردشگران نیز فعال بوده است. ثبت بخش‌هایی از تاریخ شفاهی روستا و ساخت هشت فیلم مستند با موضوعات مختلف فرهنگی، اجتماعی، تاریخی و دینی نیز از دیگر فعالیت‌های او به شمار می‌رود.

مصطفی رضایی که اکنون در پنجمین سال بازنشستگی خود به سر می‌برد، همچنان در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، ورزشی، خیریه و میراث فرهنگی فعال است و بخش قابل‌توجهی از فعالیت‌های خود را به ثبت و معرفی زادگاهش، روستای کهنه، اختصاص داده است.