همیشه در این مرز و بوم افرادی بودند  که علی رغم سختیهای زندگی و تلاش شبانه روزی برای امرار معاش در لابلای خلوت خود با روح و احساس خود هنرآفرینی می کردند و دست به خلق آثاری هنری می زدند. در این میان روستای کهنه  بی نصیب از این افراد نبوده و  در زمینه شعر افرادی چون مرحوم عبدالرحیم رحیمی و پس از ایشان پسرشان عبداله رحیمی با ذوق زیبای خود شعر می سرودند.

عبداله رحیمی

 نمونه هایی از اشعار مرحوم عبدالرحیم رحیمی در قالب دوبیتی :

دلارام رحیمی کیست امشب؟

جگر پر خون مرهم چیست امشب؟

طبیب و مرهم زخم رحیمی

به غیر از دلبرم کس نیست امشب

دو ابروی وِلٌم تیرو کمان است

دو چشمونش ستاره آسمون است

سخن بشنو تو از قول رحیمی

اگر شیرین ندیدی این نشان است

دِگًه یادِ  خَشِ انجیرِ آهنَه

دو صد یادِ خَشِ پائیزِ کَهنَه

غزالونِ بلوک و هَرم و جویم

بلاگردونِ چَشِ مَستونِ کَهنَه

تراب ارض اگر گردد به شکّر

درخت و کوه اگر گردد به گوهر

اگر جمله ببخشند به رحیمی

نمی ارزد به تاری موی دلبر

و اما نمونه هایی از اشعار عبداله رحیمی :

خداوندا دلم دریای خون است

چشام گریون و احوالم چنون است

رحیمی جور بی حد را سزا نیست

ز هجر یار حالم  در جنون است

دلم ریش است ز چرخ لعب انگیز

که هر دم لعبتی می آورد پیش

رحیمی با غم و اندوه بسیار

چسان تدبیر سازم با غم خویش

خدایا بی دل و دلدارم امشب

دلم پر درد و پر آزارم امشب

رحیمی بار اندوهِ جدایی

به تنهایی کشم , کو یارم امشب ؟