مصطفی رحمانی فرزند مرحوم احمد خادم متولد ۱۳۳۱ ه ش روستای کهنه اوز می باشند. ایشان دارای تحصیلات ابتدایی بوده ولی با این وجود دستی توانا در عرصه هنر نقاشی - خوشنویسی و شعر دارند.

مصطفی رحمانی

از نکات حائز اهمیت در مورد این هنرمند با ذوق فراگیری هنرهای ذکر شده بدون استاد بوده است که درخور ستایش می باشد.

در ذیل شعری از ایشان در حال و هوای زمین لرزه استان گیلان است که تعداد زیادی از هموطنان گیلانی امان در این واقعه تلخ جان خود را از دست دادند.

عید آمد و عید آمد دورم ز عزیزانم * از فرقت گل رویان همدرد فقیرانم

غم خانه ی مردان شد زلزان به زنجان شد * رنج همه یکسان شد من سر بگریبانم

دل سوی وطن خیزد شوری دگر انگیزد * کو شمع و گل لاله در تربت ویرانم

گریانم و میخندم سوزان و غزلخوانم * آنگه که رسد دستم به دست عزیزانم

عیدانه ی ما این شد اشک همه رنگین شد * دلها همه غمگین شد مجنون و پریشانم

تا خون به جگر دارم آهی به سحر دارم * از خشم خدا اکنون یکدم نه گریزانم

زان اشک یتیمان را محزونی ایشان را * مجروح و پریشانرا آنگه ز اسیرانم

گلها همه پرپر شد عمر همه آخر شد * کاشانه چو خنجر شد بر قلب رفیقانم

آن مرغ که بریان شد مرغ دل دانا بود * وان طفل که گریان شد فریاد قریبانم

گر زنده تنی باشد خونین بدنی باشد * دلخون چو منی باشد ای ملت گیلانم 

خاک وطن رنگین خونین جگران را ببین

افسرده دل ماهر در شام غریبانم

مصطفی رحمانی - ماهر