مراسم وداع با رمضان در سه شنبه مورخه 16/6/89 بعد از نماز تراویح توسط آقای مرتضی رضایی و با همکاری مردم در مسجد جامع روستای کهنه اوز برگزار گردید.

      
               « الوداع یا رمضان»

بلبل باغ اتقیاء رمضان             شمع بستان اصفیاء رمضان
داغ رحلت به دل نهد بریان            الوداع الوداع یا رمضان
آفتاب اعلای دین ، رمضان          ماهتاب جلای دین ، رمضان
به غروب است می رود زمیان        الوداع الوداع یا رمضان
ای مه جابر و مه واعظ           هجرت از ما کنی خداحافظ
تا دم نزع باشمت لاحظ           الوداع الوداع یا رمضان
ای مه روزه و نماز و دعا           ماه تسبیح و ماه خیر و فلاح
ماه آفاق و فیض بخش و غنا          الوداع الوداع یا رمضان
الوداع کلام تسبیحش         الوداع شب تراویحش
الوداع سحر مسابیحش         الوداع الوداع یا رمضان
ماه پرخیر و ماه آفاق         رفت و بگذشت با دل مشتاق
تا به سالی دگر نموده فراق        الوداع الوداع یا رمضان
از تو مومن زیادتش ایمان     از تو مقبول طاعت و احسان
از تو روشن محافل قران      الوداع الوداع یا رمضان
از تو مفتوح با بهای نعیم      از تو مفلوق راههای جحیم
از تو محبوس زادهای رحیم           الوداع الوداع یا رمضان
از تو قدوم تو ای مه تازه          اغنیاء ره گشاده دروازه
خیرهاشان بغیر اندازه           الوداع الوداع یا رمضان
لیله القدر در ماه رمضان        بهترین از هزار ماه تو بدان
در کلام مجید گشته بیان           الوداع الوداع یا رمضان
بی تو بودیم روز و شب دلخون         تا بدیدیمت ای مه میمون
تو برفتی و ما همه گریون         الوداع الوداع یا رمضان
هاتفی دوش در سرای نهفت        با تأسف همی چنین می گفت
میکشید آه و دم به دم می گفت        الوداع الوداع یا رمضان
بلبلی دیشبی همی نالید             خویش بر خاک و خون همی مالید
از دل این مصرأش همی نالید        الوداع الوداع یا رمضان
گفتمش دل ز غم فرو بگذار          رمضان دگر بیاید باز
تا که در خدمتش شوی دمساز        امر ونهیش به جان بری فرمان
لیک ترسم که من نباشم من          تا نهم باز طاعتش برجان
پیره زال جهان به غداری        نیستش با کسی وفاداری
شیوه اش نیست جز جفاکاری        الوداع الوداع یا رمضان
ای بسا دوستان پاک درون           زنده بودند پارسال و کنون
دست در گردن عروس منور        کشته هم خوابه در لحد اکنون
از فطور و نوالهای سحور      اهل ثروت نمی کنند قصور
به مساجد سرمزار و قبور     الوداع الوداع یا رمضان
سحر از گوشه ها و هر در و کوه          ناله هایی شنیدم از هر سو
که مه روزه پوشد از ما رو        الوداع الوداع یا رمضان
تا به سال دگر که زنده بود         که در او اشتیاق بنده بود
امر نهیش به دل گشاده بود          تا بسازدبه خدمتش ایمان
بارالها به حق ختم رسل           هادی شرع و راهنمای سبل
سرور انبیا و افضل کل            شارع روزه مه رمضان
احمد حق محمد مختار              عترت خلق و گنبد دوار
شافع عاصیان به روز شمار          حامی دین مبین قران
پس به جمهور انبیا و امم            ملکان مقربان تو هم
عرش و کرسی و فرش و لوح و قلم         هم به اعزاز حرمت قران
پس به آل رسول و عترت                 هم بر اصحاب و اهل نصرت وی
باز گویم به جاه حضرت وی       حامل وحی حضرت رحمان
حاضران از کرم کرانت بخش      در ره شرع استقامت بخش
از گناهان خود ندامت بخش          قابل التوب غافر العصیان
سامع قاری و دگر بانی           برهان از خصیص و نادانی
مغفرت کن به جمله ارزانی          یا عمیم العطاء والاحسان
پدر و مادر جمیع همه           زوج و اخوان یار خویش همه
عفو واکرام کن نصیب همه        که بود کل من علیها فان
روز میعاد از کهین و مهین          لوح اعمالشان بده به یمین
همه را فضل کن به بهشت برین          یک به یک بخش خلعت رضوان
مولوی فقیر و بیچاره است         از گناهان زشت بیزار است
پاک سازش چو طفل گهواره        بنده پیر خود ز غم برهان
پدر و مادرش نما مغفور           از جمیع عیوبشان مستور
از کریمان بود چنان دستور        اکرم الاکرمین و یا رحمن
بار الها به حق شهر صیام          به حق لیل قدر و خیر کلام
رحم فرما به جمله خاص العام           تو نگه دار حرمت ایمان

با تشکر از : دانشجوی گرامی عارف حاجی پور