ارسال : آقای امین بحرانی از اوز

پشت گيشه و گفتگوي دوزن كه به نظرم خانه دار مي آمدند نظرم را جلب مي كند درمورد مسئله اي صحبت مي كنند كه بحث اينروزهاي خيلي دوستان وهمشهريان است( وضعيت مدارس  شهر اوز) اين دوشخص درمورد اينكه بچه هايشان را براي درس خواندن به مدارس لار و گراش فرستاده اند حرف مي زدند كه يكي دو نفر ديگر هم به جمع اضافه شدند و اين بحث ادامه پيدا كرد و مرا به فكر عميقي فرو برد كه چرا اوزي كه  دبستان بدري اش جزء اولين مدارس ايران است و مهد معلم پروري چرا به اين روز افتاده است كه مردم بچه هايشان را به شهرهاي اطراف مي برند؟(الته حق طبيعي مردم است) چرا مدارس غيرانتفاعي اوز تعطيل شده يا بازنشده بسته مي شود؟

اينها همه سوالاتي بود كه همه مردم از مسولين دارند . اين فقط مشكلات آموزش وپرورش در اوز مي باشد.

 مشكلات زيباساز ي شهر و ورود هاي نازيبا ي آن ، برق ومشكلاتش ،آب و مشكلاتش، مسائل فرهنگي و مشكلاتش، همه مسائلي است كه بارها وبارها در همين روزنامه و سايتهاي اينترنتي منطقه در مورد آن صحبت شده هرچند كه در همين روزنامه محترم عصر اوز مطالبي اميدوار كننده تكراري به عنوان تيتر اول در نظر گرفته مي شود كه مثلا در اوز دادگاه خواهند زد(كي ؟ خدا مي داند. فقط تيتري اميدوار كننده مردم) ولي آنچه كه باعث شد من اين مطلب را بنويسم اين بود كه ( با تمام احترامي كه براي افراد سرشناس شهر كه در اوز مي باشند) بزرگاني كه در كشورهاي اطراف هستند (در 180 كشور دنيا) آستيني بالا بزنند و دراين برهه زماني خاص كه شايد مهمترين زمان حضور اين عزيزان باشدياري كنند تا اين تكه پاك از خاك مقدس ايران زمين مانند هميشه سرش را بالا نگه دارد

و آيندگان به آنها ببالند و نه مثل بعضي نسلها از گذشتگان خود ايراد بگيرند كه اگر و اگر و اگر و...

مطمئن باشيد ايجاد استاني در اين منطقه اختلافات را حل خواهد كرد (البته تا حدودي) و گرفتن امتيازات براي شهر اوز يقينن به نفوذهاي بيشتري نياز دارد.